Παθήσεις

Το δάκτυλο μπλοκάρει και στη συνέχεια «εκτινάσσεται» σαν ελατήριο – εξού και η ονομασία. Συνοδεύεται από πόνο και αίσθημα «κλικ». Στα αρχικά στάδια μπορεί να γίνει μία ένεση κορτιζόνης, αλλά αν επιμένει, η μόνη λύση είναι η χειρουργική απελευθέρωση. Η επέμβαση είναι απλή, ανώδυνη και η αποκατάσταση εξαιρετικά γρήγορη.

Η πιο συχνή παγίδευση νεύρου στο άνω άκρο. Προκαλεί πόνο, μουδιάσματα και αδυναμία στα δάκτυλα, συχνά επιδεινούμενα τη νύχτα. Στα πολύ αρχικά στάδια μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά, αλλά η θεραπεία είναι κατεξοχήν χειρουργική, καθώς η απελευθέρωση του νεύρου προσφέρει οριστική λύση και προλαμβάνει μόνιμη βλάβη.

Πόνος και ευαισθησία στην έξω ή την έσω πλευρά του αγκώνα, συχνά λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης από εργασία ή αθλητικές δραστηριότητες. Η συντηρητική θεραπεία είναι η βασική λύση και, όταν εφαρμόζεται σωστά και έγκαιρα από εξειδικευμένο γιατρό, στις περισσότερες περιπτώσεις οδηγεί σε πλήρη αποκατάσταση, αποφεύγοντας την ανάγκη χειρουργείου. Είναι σημαντικό να μη χρονίσει το πρόβλημα, γιατί τότε η ίαση γίνεται πιο δύσκολη και η αποκατάσταση απαιτεί περισσότερο χρόνο. Πρώτης γραμμής επιλογή στις ενέσιμες θεραπείες αποτελεί το PRP (πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια), με τη φυσικοθεραπεία να λειτουργεί υποστηρικτικά. Η χειρουργική επέμβαση γίνεται μόνο σε ανθεκτικές περιπτώσεις και πάντοτε με εξαιρετική προσοχή, καθώς πρέπει να όσο το δυνατόν να αποφεύγεται.

Μούδιασμα, πόνος ή αδυναμία στο μικρό δάχτυλο και τον παράμεσο, που συχνά επιδεινώνεται τη νύχτα ή με την κάμψη του αγκώνα. Η συντηρητική θεραπεία είναι η πρώτη επιλογή και στις περισσότερες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση, εφόσον εφαρμοστεί σωστά και έγκαιρα από εξειδικευμένο γιατρό. Είναι σημαντικό να μη χρονίσει η κατάσταση, γιατί τότε η αποκατάσταση γίνεται πιο δύσκολη και αυξάνεται η πιθανότητα μόνιμης βλάβης του νεύρου. Η χειρουργική αποσυμπίεση του ωλενίου νεύρου εφαρμόζεται μόνο σε ανθεκτικές και προσεκτικά επιλεγμένες περιπτώσεις, όταν τα συμπτώματα επιμένουν παρά την κατάλληλη συντηρητική αγωγή, καθώς πρέπει να αποφεύγεται όσο το δυνατόν περισσότερο.

Φθορά του αρθρικού χόνδρου που προκαλεί πόνο, δυσκαμψία και απώλεια λειτουργικότητας. Στα αρχικά στάδια μπορεί να ελεγχθεί συντηρητικά, αλλά σε προχωρημένη αρθρίτιδα η χειρουργική θεραπεία είναι συχνά η μόνη λύση.

Συμβαίνει όταν οι τένοντες ή οι μαλακοί ιστοί του ώμου προσκρούουν («σφηνώνουν») στον υπακρωμιακό χώρο κατά την κίνηση, προκαλώντας πόνο και φλεγμονή. Αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια τενοντίτιδα ή/και ρήξη τένοντα. Η χειρουργική αποσυμπίεση δίνει οριστική λύση.

Μερική ή πλήρης ρήξη ενός ή περισσότερων τενόντων που σταθεροποιούν τον ώμο, συνήθως λόγω εκφύλισης ή τραυματισμού. Η συντηρητική θεραπεία μπορεί να βοηθήσει σε μικρές ρήξεις, αλλά σε πολλές πλήρεις ρήξεις η χειρουργική αποκατάσταση είναι απαραίτητη για την επαναφορά της δύναμης και της λειτουργικότητας της άρθρωσης.

Φλεγμονή στους τένοντες του ώμου που προκαλεί πόνο, ευαισθησία και μείωση της κινητικότητας, ειδικά κατά την άρση ή την περιστροφή του χεριού. Αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνια βλάβη ή ακόμη και ρήξη τένοντα. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι καθοριστικές.

Σχηματισμός αποτιτανώσεων στους τένοντες του ώμου, που προκαλεί έντονο πόνο και δυσκαμψία, ιδιαίτερα στις κινήσεις πάνω από το ύψος του ώμου. Η συντηρητική αγωγή μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα, αλλά σε ανθεκτικές περιπτώσεις η χειρουργική αφαίρεση δίνει οριστική λύση.

Κάταγμα στην εξωτερική πλευρά του ποδιού κάτω από το μικρό δάκτυλο. Σε ορισμένους τύπους, η χειρουργική σταθεροποίηση εξασφαλίζει ταχύτερη αποκατάσταση.