Παθήσεις

Συμβαίνει όταν οι τένοντες ή οι μαλακοί ιστοί του ώμου προσκρούουν («σφηνώνουν») στον υπακρωμιακό χώρο κατά την κίνηση, προκαλώντας πόνο και φλεγμονή. Αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια τενοντίτιδα ή/και ρήξη τένοντα. Η χειρουργική αποσυμπίεση δίνει οριστική λύση.
Μερική ή πλήρης ρήξη ενός ή περισσότερων τενόντων που σταθεροποιούν τον ώμο, συνήθως λόγω εκφύλισης ή τραυματισμού. Η συντηρητική θεραπεία μπορεί να βοηθήσει σε μικρές ρήξεις, αλλά σε πολλές πλήρεις ρήξεις η χειρουργική αποκατάσταση είναι απαραίτητη για την επαναφορά της δύναμης και της λειτουργικότητας της άρθρωσης.
Φλεγμονή στους τένοντες του ώμου που προκαλεί πόνο, ευαισθησία και μείωση της κινητικότητας, ειδικά κατά την άρση ή την περιστροφή του χεριού. Αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνια βλάβη ή ακόμη και ρήξη τένοντα. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι καθοριστικές.
Σχηματισμός αποτιτανώσεων στους τένοντες του ώμου, που προκαλεί έντονο πόνο και δυσκαμψία, ιδιαίτερα στις κινήσεις πάνω από το ύψος του ώμου. Η συντηρητική αγωγή μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα, αλλά σε ανθεκτικές περιπτώσεις η χειρουργική αφαίρεση δίνει οριστική λύση.
Κάταγμα στην εξωτερική πλευρά του ποδιού κάτω από το μικρό δάκτυλο. Σε ορισμένους τύπους, η χειρουργική σταθεροποίηση εξασφαλίζει ταχύτερη αποκατάσταση.
Εκφυλιστική πάθηση που περιορίζει την κίνηση και προκαλεί πόνο. Σε προχωρημένα στάδια, η χειρουργική θεραπεία μπορεί να αποκαταστήσει τη λειτουργία.
Πάχυνση ενός νεύρου στο μετατάρσιο που προκαλεί πόνο, κάψιμο ή αίσθηση «ηλεκτρισμού». Σε επίμονες περιπτώσεις, η χειρουργική αφαίρεση προσφέρει οριστική λύση.
Φλεγμονή της πελματιαίας απονεύρωσης που μπορεί να προκαλεί έντονο και χρόνιο πόνο στη φτέρνα. Η χειρουργική θεραπεία σπάνια ενδείκνυται· η συντηρητική θεραπεία είναι η πρώτη επιλογή. Αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και σωστά, μπορεί να γίνει μόνιμο πρόβλημα.
Σοβαρή κάκωση που απαιτεί γρήγορη διάγνωση και αποκατάσταση της ανατομίας των οστών. Συχνά η χειρουργική σταθεροποίηση είναι απαραίτητη.
Ξαφνικός, έντονος πόνος και αδυναμία κίνησης. Μπορεί να αντιμετωπιστεί χειρουργικά ή συντηρητικά, ανάλογα με την περίπτωση. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η χειρουργική συρραφή προσφέρει ταχύτερη και πιο ασφαλή αποκατάσταση της λειτουργίας και μειώνει τον κίνδυνο επαναρρήξης.