Η απόφαση βασίζεται στη συνολική εικόνα: στον τρόπο που έγινε ο τραυματισμός, στην κλινική εξέταση, στη μαγνητική τομογραφία, στα επεισόδια αστάθειας και στους προσωπικούς στόχους. Αν έχει ήδη διαπιστωθεί ότι χρειάζεται χειρουργική ανακατασκευή, η επέμβαση δεν πρέπει να καθυστερεί χωρίς λόγο. Στις οξείες μεμονωμένες ρήξεις, ο κίνδυνος να προστεθεί βλάβη στον μηνίσκο ή στον αρθρικό χόνδρο αρχίζει να αυξάνεται μέσα στους πρώτους τρεις μήνες. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε ρήξη πρέπει να χειρουργείται μέσα σε τρεις μήνες.

Τι είναι ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος;

Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος, ή ΠΧΣ, βρίσκεται στο κέντρο του γόνατος και συνδέει το μηριαίο οστό με την κνήμη. Συμβάλλει στον έλεγχο της κίνησης της κνήμης και βοηθά το γόνατο να παραμένει σταθερό όταν στρίβετε, προσγειώνεστε ή αλλάζετε κατεύθυνση.

Η ρήξη μπορεί να είναι μερική ή πλήρης. Στην πράξη, η βαρύτητα του προβλήματος δεν καθορίζεται μόνο από την εικόνα του συνδέσμου. Έχει σημασία αν το γόνατο λειτουργεί με ασφάλεια και αν συνυπάρχει βλάβη μηνίσκου, άλλου συνδέσμου ή αρθρικού χόνδρου.

Πώς συμβαίνει η ρήξη και ποια είναι τα συμπτώματα;

Πολλές ρήξεις συμβαίνουν χωρίς άμεσο χτύπημα. Ένα απότομο σταμάτημα, μια αλλαγή κατεύθυνσης, μια στροφή με το πόδι σταθερό στο έδαφος ή μια κακή προσγείωση μπορεί να φορτίσει τον σύνδεσμο περισσότερο από όσο αντέχει. Η ρήξη μπορεί επίσης να συμβεί μετά από σύγκρουση ή άλλη ισχυρή κάκωση.

Συχνά ο τραυματίας ακούει ή αισθάνεται ένα «κρακ». Μπορεί να εμφανιστούν γρήγορα πόνος και πρήξιμο, δυσκολία στην κίνηση και αίσθημα ότι το γόνατο «φεύγει» ή υποχωρεί. Αυτά τα σημεία αυξάνουν την υποψία, αλλά κανένα δεν επιβεβαιώνει μόνο του τη διάγνωση.

Μετά από τέτοιο τραυματισμό, δεν είναι ασφαλές να δοκιμάσετε ξανά στροφές, άλματα ή έντονο τρέξιμο για να δείτε «αν κρατάει» το γόνατο. Η έγκαιρη αξιολόγηση είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν υπάρχει μεγάλο πρήξιμο, δυσκολία στη φόρτιση, μπλοκάρισμα ή επαναλαμβανόμενη αστάθεια.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση αρχίζει από το ιστορικό του τραυματισμού και την κλινική εξέταση. Ο ορθοπεδικός ελέγχει το εύρος κίνησης, το οίδημα, τη σταθερότητα και πιθανές ενδείξεις βλάβης σε άλλες δομές του γόνατος. Η εξέταση δείχνει όχι μόνο αν υπάρχει υποψία ρήξης, αλλά και πώς λειτουργεί πραγματικά το γόνατο.

Η μαγνητική τομογραφία βοηθά να φανεί αν η ρήξη είναι πλήρης ή μερική και αν υπάρχει κάκωση μηνίσκου, χόνδρου ή άλλου συνδέσμου. Οι ακτινογραφίες δεν δείχνουν καλά τον ΠΧΣ, αλλά μπορεί να χρειαστούν για να αποκλειστεί κάταγμα ή άλλη οστική βλάβη. Η απεικόνιση αξιολογείται πάντα μαζί με το ιστορικό και την εξέταση, όχι απομονωμένα.

Πότε η θεραπεία οδηγεί προς χειρουργική ανακατασκευή;

Η ηλικία από μόνη της δεν αποφασίζει αν χρειάζεται χειρουργείο. Περισσότερο βάρος έχουν η λειτουργική αστάθεια, οι απαιτήσεις του αθλήματος ή της εργασίας και οι συνοδές βλάβες.

Η ανακατασκευή συζητείται πιο έντονα όταν:

• το γόνατο υποχωρεί στην καθημερινότητα ή παρά την οργανωμένη αποκατάσταση,
• ο ασθενής επιθυμεί να επιστρέψει σε άθλημα με άλματα, επαφή, στροφές ή γρήγορες αλλαγές κατεύθυνσης,
• η εργασία απαιτεί αντίστοιχες κινήσεις ή σταθερότητα σε δύσκολες θέσεις,
• υπάρχει βλάβη μηνίσκου, χόνδρου ή περισσότερων συνδέσμων που επηρεάζει τον σχεδιασμό,
• η αστάθεια εμποδίζει τον ασθενή να φτάσει στο επίπεδο δραστηριότητας που χρειάζεται.

Η παρουσία ενός μόνο παράγοντα δεν αρκεί για να αποφασιστεί επέμβαση. Αυτό που μετρά είναι ο συνδυασμός των ευρημάτων και το αν το γόνατο μπορεί να ανταποκριθεί με ασφάλεια στις πραγματικές απαιτήσεις του ασθενούς.

Η οργανωμένη αποκατάσταση παραμένει σωστή επιλογή για επιλεγμένους ασθενείς. Αν το γόνατο είναι λειτουργικά σταθερό και ο άνθρωπος μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του χωρίς επεισόδια υποχώρησης, δεν υπάρχει λόγος να οδηγείται αυτόματα στο χειρουργείο. Όταν όμως η αστάθεια επιμένει ή οι απαιτήσεις είναι υψηλές, η ανακατασκευή αποκτά μεγαλύτερο βάρος.

Τι περιλαμβάνει η αντιμετώπιση χωρίς άμεσο χειρουργείο;

Η αντιμετώπιση χωρίς άμεση επέμβαση δεν είναι απλή αναμονή. Περιλαμβάνει οργανωμένο πρόγραμμα για μείωση του πόνου και του οιδήματος, αποκατάσταση της πλήρους κίνησης και ενδυνάμωση των μυών που ελέγχουν το γόνατο. Ακολουθούν ασκήσεις ισορροπίας, νευρομυϊκού ελέγχου και σταδιακή επάνοδος στις δραστηριότητες που μπορούν να γίνουν χωρίς επεισόδια αστάθειας.

Η πορεία επανεκτιμάται. Αν το γόνατο παραμένει σταθερό και ο ασθενής καλύπτει τις καθημερινές ή αθλητικές του ανάγκες, μπορεί να συνεχίσει χωρίς άμεση επέμβαση. Αν όμως υποχωρεί επανειλημμένα ή δεν επιτρέπει την επιθυμητή δραστηριότητα, η χειρουργική ανακατασκευή επανέρχεται στη συζήτηση.

Πώς γίνεται η ανακατασκευή πρόσθιου χιαστού;

Στην ανακατασκευή ο τραυματισμένος σύνδεσμος αντικαθίσταται με μόσχευμα, το οποίο τοποθετείται στη φυσική πορεία του πρόσθιου χιαστού. Η επέμβαση γίνεται αρθροσκοπικά, μέσα από μικρές τομές. Παράλληλα ελέγχονται οι μηνίσκοι, ο αρθρικός χόνδρος και οι υπόλοιπες δομές του γόνατος, ώστε να αντιμετωπιστούν οι βλάβες που χρειάζονται θεραπεία.

Τα βασικά στάδια είναι:

• προετοιμασία του αυτομοσχεύματος,
• ακριβής εντοπισμός των σημείων πρόσφυσης του πρόσθιου χιαστού στο μηριαίο οστό και στην κνήμη,
• δημιουργία των κατάλληλων οστικών υποδοχών,
• πέρασμα, σταθεροποίηση και σωστή τάση του μοσχεύματος,
• τελικός έλεγχος της κίνησης και της σταθερότητας του γόνατος.

Ποιο μόσχευμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί;

Χρησιμοποιώ αυτομόσχευμα, δηλαδή ιστό από τον ίδιο τον ασθενή. Στη χειρουργική μου πρακτική δεν χρησιμοποιώ allograft, δηλαδή μόσχευμα από δότη.

Ανάλογα με τον ασθενή, κατάλληλη επιλογή μπορεί να είναι:

• μόσχευμα από τους οπίσθιους μηριαίους τένοντες — hamstrings, συνήθως με αξιοποίηση του ημιτενοντώδους και, όταν χρειάζεται, του ισχνού προσαγωγού,
• μόσχευμα οστού–επιγονατιδικού τένοντα–οστού — bone–patellar tendon–bone, το οποίο περιλαμβάνει το κεντρικό τμήμα του επιγονατιδικού τένοντα μαζί με μικρά οστικά τμήματα στα άκρα του.

Με τα hamstrings αποφεύγεται η λήψη από τον εκτατικό μηχανισμό. Με το bone–patellar tendon–bone υπάρχει οστική καθήλωση, αλλά συνεκτιμώνται ο πρόσθιος πόνος και η ενόχληση στη γονάτιση.

Η επιλογή δεν βασίζεται σε ενιαίο κανόνα. Συνεκτιμώνται η ηλικία, το άθλημα ή η εργασία, οι απαιτήσεις γονάτισης, η ανατομία, η ποιότητα και το μέγεθος των διαθέσιμων τενόντων, προηγούμενες επεμβάσεις και οι συνοδές βλάβες. Κάθε μόσχευμα έχει συγκεκριμένα πλεονεκτήματα και σημεία που πρέπει να συζητηθούν πριν από το χειρουργείο.

Πώς γίνεται η ανακατασκευή με hamstrings;

Στην τεχνική με hamstrings λαμβάνονται τένοντες από την έσω και οπίσθια περιοχή του μηρού. Προετοιμάζονται σε πολλαπλές δέσμες, ώστε να δημιουργηθεί μόσχευμα με το κατάλληλο μήκος και πάχος. Στη συνέχεια το μόσχευμα περνά στη θέση του πρόσθιου χιαστού και σταθεροποιείται στο μηριαίο οστό και στην κνήμη.

Η προετοιμασία του μοσχεύματος είναι κρίσιμο στάδιο. Ελέγχονται:

• το τελικό μήκος και η διάμετρός του,
• η ομοιόμορφη τάση των δεσμών,
• η σωστή θέση μέσα στο γόνατο,
• η σταθερότητα της καθήλωσης πριν ολοκληρωθεί η επέμβαση.

Τι σημαίνει τεχνική all-inside;

Στην all-inside ανακατασκευή δημιουργούνται συνήθως οστικές υποδοχές στο μηριαίο οστό και στην κνήμη, αντί για πλήρη οστικά τούνελ σε όλο το μήκος τους. Συχνά χρησιμοποιείται συμπαγές, πολυπλεγμένο μόσχευμα ημιτενοντώδους, το οποίο σταθεροποιείται με συστήματα ανάρτησης στη μηριαία και στην κνημιαία πλευρά.

Η τεχνική απαιτεί ακριβή μέτρηση του μοσχεύματος και των οστικών υποδοχών, σωστή αρθροσκοπική τοποθέτηση και ελεγχόμενη τάση. Μπορεί να περιορίσει την έκταση της οστικής διάνοιξης, αλλά δεν σημαίνει ότι πρόκειται για απλούστερη επέμβαση ούτε ότι αλλάζουν αυτόματα οι χρόνοι βιολογικής ενσωμάτωσης και αποκατάστασης.

Στις περισσότερες περιπτώσεις προηγείται προεγχειρητική αποκατάσταση. Στόχος είναι να μειωθεί το πρήξιμο, να αποκατασταθεί ιδιαίτερα η πλήρης έκταση και να ενεργοποιηθεί ξανά σωστά ο τετρακέφαλος. Ένα δύσκαμπτο και πολύ ερεθισμένο γόνατο δεν αποτελεί καλό σημείο εκκίνησης για τη μετεγχειρητική πορεία.

Η ανακατασκευή στοχεύει κυρίως στην αποκατάσταση της σταθερότητας. Δεν αποτελεί όμως «εισιτήριο» για αυτόματη επιστροφή στο ίδιο άθλημα ή στο προηγούμενο επίπεδο. Το αποτέλεσμα εξαρτάται από τη σωστή επιλογή ασθενούς και μοσχεύματος, την τεχνική ακρίβεια, την κατάσταση του γόνατος και τη συνέπεια στην αποκατάσταση.

Πώς εξελίσσεται η αποκατάσταση μετά την επέμβαση;

Η επέμβαση είναι μόνο ένα μέρος της θεραπείας. Στην αρχή προτεραιότητα έχουν ο έλεγχος του οιδήματος, η πλήρης έκταση του γόνατος, η ασφαλής βάδιση και η ενεργοποίηση των μυών. Αργότερα αυξάνονται σταδιακά η δύναμη, η ισορροπία και ο έλεγχος του κάτω άκρου.

Το τρέξιμο, τα άλματα, οι αλλαγές κατεύθυνσης και οι ασκήσεις επαφής δεν προστίθενται επειδή απλώς πέρασε ένας συγκεκριμένος αριθμός εβδομάδων. Προστίθενται όταν το γόνατο αντιδρά κατάλληλα στο φορτίο και ο ασθενής πληροί τα κριτήρια της επόμενης φάσης.

Αν έχει γίνει ταυτόχρονα συρραφή μηνίσκου ή άλλη επέμβαση, το πρόγραμμα μπορεί να αλλάξει. Γι’ αυτό δύο ασθενείς που χειρουργήθηκαν την ίδια ημέρα δεν είναι απαραίτητο να προχωρούν με τον ίδιο ρυθμό.

Πότε μπορεί να γίνει επιστροφή στον αθλητισμό;

Για αθλήματα που περιλαμβάνουν στροφές, άλματα, επαφή και απότομες αλλαγές κατεύθυνσης, η πλήρης επιστροφή συνήθως εξετάζεται περίπου στους 9–12 μήνες ή και αργότερα. Το εύρος αυτό είναι ενδεικτικό, όχι προθεσμία ούτε εγγύηση. Η τελική απόφαση εξαρτάται από την πρόοδο και την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων.

Η αξιολόγηση συνήθως εξετάζει:

• αν υπάρχει πόνος ή πρήξιμο μετά την προπόνηση,
• το εύρος κίνησης και τη σταθερότητα,
• τη δύναμη του τετρακεφάλου και των υπόλοιπων μυϊκών ομάδων,
• τον έλεγχο σε άλματα, προσγειώσεις και αλλαγές κατεύθυνσης,
• την ποιότητα των αθλητικών κινήσεων,
• τη σταδιακή συμμετοχή σε ατομική και ομαδική προπόνηση,
• την αυτοπεποίθηση και τον φόβο νέου τραυματισμού.

Κανένα μεμονωμένο τεστ δεν μπορεί να εγγυηθεί ασφαλή επιστροφή. Η δύναμη ή η επίδοση σε ένα άλμα μπορεί να είναι καλή, αλλά το γόνατο πρέπει να ελέγχεται και σε πιο σύνθετες κινήσεις, σε κόπωση και στις πραγματικές απαιτήσεις του αθλήματος.

Ο φόβος επανατραυματισμού είναι επίσης συχνός λόγος για τον οποίο ένας αθλητής δυσκολεύεται να επιστρέψει. Δεν πρέπει να αγνοείται ούτε να ερμηνεύεται ως έλλειψη προσπάθειας. Χρειάζεται να αντιμετωπίζεται μέσα στη συνολική αποκατάσταση, με σταδιακή έκθεση στις κινήσεις και στις συνθήκες του αθλήματος.

Ποιοι είναι οι βασικοί κίνδυνοι;

Η ανακατασκευή ΠΧΣ έχει τους γενικούς κινδύνους μιας επέμβασης, όπως λοίμωξη, θρόμβωση, δυσκαμψία ή απώλεια κίνησης, επίμονο πόνο, νευρικό ερεθισμό και προβλήματα επούλωσης. Ειδικότερα μπορεί να παραμείνει αστάθεια ή να αποτύχει το μόσχευμα. Οι κίνδυνοι και το προσωπικό όφελος χρειάζεται να συζητηθούν πριν από την απόφαση.

Μπορεί να προληφθεί η ρήξη πρόσθιου χιαστού;

Κανένα πρόγραμμα δεν μπορεί να μηδενίσει τον κίνδυνο. Η σωστά οργανωμένη νευρομυϊκή προπόνηση, όμως, μπορεί να τον μειώσει. Περιλαμβάνει ενδυνάμωση, ισορροπία, σωστή τεχνική προσγείωσης, έλεγχο του κορμού και εξάσκηση στις αλλαγές κατεύθυνσης.

Πότε αξίζει να ζητήσετε ορθοπεδική αξιολόγηση;

Αν μετά από τραυματισμό το γόνατο πρήστηκε γρήγορα, ακούστηκε «κρακ», δεν εμπνέει εμπιστοσύνη ή υποχωρεί στις στροφές, χρειάζεται ορθοπεδική αξιολόγηση. Στόχος δεν είναι απλώς να επιβεβαιωθεί η ρήξη, αλλά να διαπιστωθεί αν υπάρχουν συνοδές βλάβες και ποια στρατηγική ταιριάζει στις λειτουργικές σας ανάγκες.

Ο Dr. Γιώργος Χλωρός παρέχει αρθροσκόπηση γόνατος για ρήξη χιαστού. Η καταλληλότητα και ο χρονισμός οποιασδήποτε επέμβασης αποφασίζονται μόνο μετά από εξατομικευμένη κλινική αξιολόγηση.

Συχνές ερωτήσεις

Μπορώ να περπατήσω με ρήξη πρόσθιου χιαστού;

Πολλοί άνθρωποι μπορούν να περπατήσουν όταν μειωθούν ο πόνος και το πρήξιμο. Αυτό δεν σημαίνει ότι το γόνατο είναι έτοιμο για τρέξιμο, στροφές ή άλματα. Η καθημερινή βάδιση και η αθλητική σταθερότητα είναι διαφορετικές απαιτήσεις.

Είναι απαραίτητη η μαγνητική τομογραφία;

Η μαγνητική είναι συχνά χρήσιμη για την επιβεβαίωση της ρήξης και την αναζήτηση συνοδών βλαβών. Η ανάγκη και ο χρόνος της αποφασίζονται από το ιστορικό και την κλινική εξέταση.

Χρειάζονται όλοι οι αθλητές χειρουργείο;

Όχι. Το είδος του αθλήματος, η πραγματική αστάθεια, οι συνοδές βλάβες, οι στόχοι και η ανταπόκριση στην αποκατάσταση είναι σημαντικότερα από την απλή ταυτότητα του «αθλητή». Σε αθλήματα με συχνές στροφές και επαφή, πάντως, η ανακατασκευή συζητείται συχνότερα.

Γιατί να κάνω φυσικοθεραπεία αν θα χειρουργηθώ;

Η προεγχειρητική αποκατάσταση βοηθά να μειωθεί το οίδημα και να επανέλθουν η κίνηση και ο μυϊκός έλεγχος. Μετά την επέμβαση, η φυσικοθεραπεία είναι απαραίτητη για να ανακτηθούν σταδιακά η δύναμη, η σταθερότητα και οι δεξιότητες που απαιτεί η δραστηριότητά σας.

Αρκεί να περάσουν εννέα μήνες για να επιστρέψω;

Όχι. Οι 9–12 μήνες ή περισσότεροι αποτελούν μόνο ένα ενδεικτικό χρονικό πλαίσιο για απαιτητικά αθλήματα. Η επιστροφή χρειάζεται να βασιστεί και στην αντίδραση του γόνατος, στη δύναμη, στα λειτουργικά τεστ, στην ποιότητα της κίνησης και στην ψυχολογική ετοιμότητα.

Οι πληροφορίες έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστούν την εξατομικευμένη ιατρική αξιολόγηση, διάγνωση ή θεραπευτική σύσταση από κατάλληλα καταρτισμένο επαγγελματία υγείας.

Dr. Γιώργος Χλωρός

The post Ρήξη πρόσθιου χιαστού: συμπτώματα, διάγνωση, θεραπεία και επιστροφή στον αθλητισμό appeared first on Dr. Χλωρός Γιώργος.

Η διάγνωση βασίζεται κυρίως στο ιστορικό και στην κλινική εξέταση. Ο υπέρηχος και η μαγνητική χρησιμοποιούνται επιλεγμένα για να συμπληρώσουν και να τεκμηριώσουν τον κλινικό έλεγχο, ιδιαίτερα πριν από έγχυση ή χειρουργείο. Η αντιμετώπιση αρχίζει συνήθως με αποφόρτιση και κατάλληλα υποδήματα. Αν τα συμπτώματα επιμένουν, μπορεί να συζητηθεί έγχυση κορτιζόνης. Όταν ο πόνος παραμένει έντονος και περιορίζει τη βάδιση παρά τη συντηρητική προσπάθεια, η νευρεκτομή αποτελεί την κύρια χειρουργική λύση.

Τι είναι το νεύρωμα Morton;

Ανάμεσα στα μετατάρσια περνούν τα κοινά πελματιαία δακτυλικά νεύρα, τα οποία δίνουν αισθητικότητα στα γειτονικά δάκτυλα. Στο νεύρωμα Morton ένα από αυτά τα νεύρα ερεθίζεται και αναπτύσσει πάχυνση του ιστού γύρω του. Η συχνότερη θέση είναι το τρίτο μεσομετατάρσιο διάστημα — ανάμεσα στο τρίτο και το τέταρτο δάκτυλο — χωρίς να αποκλείεται άλλη θέση.

[ΕΙΚΟΝΑ 1 ΕΔΩ — Image 1.png: ανατομία του νευρώματος Morton]

Ο όρος «νεύρωμα» μπορεί να δημιουργήσει ανησυχία, όμως εδώ δεν περιγράφει κακοήθη όγκο. Πρόκειται περισσότερο για χρόνια πιεστική βλάβη του νεύρου, η οποία μπορεί να δίνει πόνο, κάψιμο και αισθητικές ενοχλήσεις προς τα δάκτυλα.

Ποια είναι τα συχνότερα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα διαφέρουν σε ένταση, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν:

• καυστικό ή διαξιφιστικό πόνο στο μπροστινό μέρος του πέλματος,
• πόνο που αντανακλά προς δύο γειτονικά δάκτυλα,
• μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή αίσθηση «ηλεκτρισμού»,
• αίσθημα ότι υπάρχει πετραδάκι, κόμπος ή δίπλωμα της κάλτσας κάτω από το πόδι,
• επιδείνωση με στενά παπούτσια, ψηλό τακούνι, παρατεταμένη ορθοστασία ή βάδιση,
• προσωρινή ανακούφιση όταν αφαιρεθεί το παπούτσι και αποφορτιστεί το πρόσθιο πόδι.

[ΕΙΚΟΝΑ 2 ΕΔΩ — Image 2.png: περιοχή πόνου και μουδιάσματος]

Συνήθως δεν υπάρχει εμφανής διόγκωση εξωτερικά. Ο πόνος μπορεί αρχικά να είναι διαλείπων και να εμφανίζεται μόνο με συγκεκριμένα υποδήματα ή δραστηριότητες. Με τον χρόνο, σε ορισμένους ανθρώπους γίνεται συχνότερος και περιορίζει περισσότερο τη βάδιση.

Γιατί εμφανίζεται;

Δεν υπάρχει πάντοτε μία μοναδική αιτία. Η επικρατέστερη εξήγηση είναι ότι το νεύρο υφίσταται επαναλαμβανόμενη πίεση και ερεθισμό ανάμεσα στις κεφαλές των μεταταρσίων και στους γειτονικούς συνδέσμους.

Παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν είναι:

• στενά ή μυτερά παπούτσια που συμπιέζουν τα δάκτυλα,
• ψηλά τακούνια που μεταφέρουν περισσότερο φορτίο στο πρόσθιο πόδι,
• δραστηριότητες με επαναλαμβανόμενη φόρτιση του πρόσθιου ποδιού,
• ανατομικά ή μηχανικά χαρακτηριστικά του άκρου ποδός,
• συνυπάρχουσες παραμορφώσεις, όπως βλαισός μέγας δάκτυλος ή σφυροδακτυλία.

Οι παράγοντες αυτοί δεν αποδεικνύουν από μόνοι τους τη διάγνωση. Αποτελούν στοιχεία που αξιολογούνται μαζί με τη θέση και τον χαρακτήρα του πόνου.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η κλινική εξέταση είναι το βασικό βήμα. Ο ορθοπεδικός εξετάζει πού ακριβώς εντοπίζεται ο πόνος, ποια υποδήματα ή δραστηριότητες τον προκαλούν και αν συνυπάρχουν μουδιάσματα. Με πίεση στο ύποπτο μεσομετατάρσιο διάστημα μπορεί να αναπαραχθεί ο χαρακτηριστικός πόνος. Μερικές φορές γίνεται αντιληπτό ένα κλικ, το οποίο υποστηρίζει τη διάγνωση, χωρίς όμως να είναι απαραίτητο σε κάθε ασθενή.

Πρόσφατη συστηματική ανασκόπηση έδειξε ότι κανένα μεμονωμένο σύμπτωμα ή κλινικό τεστ δεν αρκεί πάντοτε μόνο του. Η αξιολόγηση γίνεται συνδυαστικά, με βάση το ιστορικό, την εξέταση και —όπου χρειάζεται— την απεικόνιση.

Χρειάζεται υπέρηχος ή μαγνητική τομογραφία;

Το ιστορικό και η κλινική εξέταση είναι τα σημαντικότερα στοιχεία της διάγνωσης. Ο υπέρηχος και η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιούνται επιλεγμένα για να συμπληρώσουν και να τεκμηριώσουν τον κλινικό έλεγχο, να εντοπίσουν το εύρημα και να αξιολογήσουν τις υπόλοιπες δομές του πρόσθιου ποδιού — ιδιαίτερα πριν από έγχυση ή χειρουργείο. Μια απλή ακτινογραφία μπορεί επίσης να ζητηθεί για να αποκλειστούν οστικές αιτίες πόνου. Ο υπέρηχος και η μαγνητική έχουν καλή διαγνωστική απόδοση όταν εκτελούνται και ερμηνεύονται κατάλληλα.

Το μέγεθος ενός ευρήματος στην απεικόνιση δεν πρέπει να αξιολογείται απομονωμένα. Η απόφαση θεραπείας βασίζεται κυρίως στη συσχέτιση του ευρήματος με τα συμπτώματα και την κλινική εξέταση.

Τι άλλο μπορεί να προκαλεί παρόμοιο πόνο;

Ο πόνος στο πρόσθιο μέρος του ποδιού δεν σημαίνει αυτομάτως νεύρωμα Morton. Παρόμοια εικόνα μπορεί να εμφανιστεί σε:

• μεσομετατάρσια θυλακίτιδα,
• μηχανική μεταταρσαλγία,
• βλάβη της πελματιαίας πλάκας,
• αρθρίτιδα ή υμενίτιδα μεταταρσιοφαλαγγικής άρθρωσης,
• κάταγμα κόπωσης,
• περιφερική νευροπάθεια ή άλλο νευρικό ερεθισμό.

Η σωστή διάκριση έχει σημασία, επειδή μια θεραπεία που στοχεύει το νεύρο δεν θα λύσει έναν πόνο που προέρχεται από διαφορετική δομή.

Ποια είναι η αρχική αντιμετώπιση;

Η πρώτη προσέγγιση είναι συνήθως η μείωση της μηχανικής πίεσης στο πρόσθιο πόδι. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει:

• παπούτσια με φαρδύ χώρο για τα δάκτυλα,
• χαμηλότερο τακούνι και επαρκή απορρόφηση κραδασμών,
• αποφυγή του υποδήματος ή της δραστηριότητας που προκαλεί σταθερά τα συμπτώματα,
• κατάλληλη μεταταρσική υποστήριξη, τοποθετημένη πίσω από τις κεφαλές των μεταταρσίων και όχι ακριβώς πάνω στο επώδυνο σημείο.

[ΕΙΚΟΝΑ 3 ΕΔΩ — Image 3.png: κατάλληλο φαρδύ και ακατάλληλο στενό υπόδημα]

Τα μέτρα αυτά είναι περισσότερο χρήσιμα όταν εφαρμόζονται νωρίς και προσαρμόζονται στη μηχανική του συγκεκριμένου ποδιού. Δεν υπάρχει ένα ίδιο πέλμα ή ένα ίδιο παπούτσι που να ταιριάζει σε όλους.

Πότε μπορεί να βοηθήσει η έγχυση κορτιζόνης;

Η τοπική έγχυση κορτιζόνης μπορεί να συζητηθεί όταν τα συμπτώματα επιμένουν παρά την αποφόρτιση και την αλλαγή υποδημάτων. Στόχος είναι να μειωθεί η φλεγμονώδης αντίδραση γύρω από το νεύρο και να υποχωρήσει ο πόνος.

[ΕΙΚΟΝΑ 4 ΕΔΩ — Image 4.png: τοπική έγχυση στο πρόσθιο πόδι]

Η έγχυση κορτιζόνης μπορεί κάποιες φορές να μειώσει τα συμπτώματα βραχυπρόθεσμα. Δεν έχει το ίδιο αποτέλεσμα σε όλους.

Η έγχυση δεν αποτελεί εγγύηση οριστικής λύσης ούτε πρέπει να επαναλαμβάνεται χωρίς σαφή ιατρική αιτιολόγηση. Η επιλογή της, ο τρόπος καθοδήγησης και οι ειδικές προφυλάξεις αποφασίζονται μετά από κλινική αξιολόγηση.

Πότε συζητείται το χειρουργείο;

Το χειρουργείο εξετάζεται όταν:

• ο πόνος παραμένει παρά μια εύλογη συντηρητική προσπάθεια,
• η βάδιση, η εργασία ή οι καθημερινές δραστηριότητες περιορίζονται ουσιαστικά,
• η διάγνωση είναι αρκετά σαφής και έχουν αξιολογηθεί άλλες αιτίες μεταταρσαλγίας,
• ο ασθενής κατανοεί τι μπορεί να προσφέρει η επέμβαση και τι αλλαγή αισθητικότητας αναμένεται.

Η απόφαση δεν βασίζεται μόνο στο μέγεθος που αναγράφεται σε έναν υπέρηχο ή μια μαγνητική. Βασίζεται στο σύνολο: συμπτώματα, κλινικά ευρήματα, επίδραση στην καθημερινότητα και ανταπόκριση στα προηγούμενα μέτρα.

Νευρεκτομή: η κύρια χειρουργική επιλογή

Στη νευρεκτομή αφαιρείται το παθολογικά ερεθισμένο τμήμα του κοινού δακτυλικού νεύρου. Ο σκοπός είναι να πάψει το νεύρο να αποτελεί την πηγή του καυστικού και διαξιφιστικού πόνου. Η επέμβαση πραγματοποιείται συνήθως ως χειρουργείο ημέρας και η προσπέλαση επιλέγεται ανάλογα με την περίπτωση και την τεχνική του χειρουργού.

[ΕΙΚΟΝΑ 5 ΕΔΩ — Image 5.png: σχηματική απεικόνιση νευρεκτομής]

Επειδή αφαιρείται ένα αισθητικό νεύρο, αναμένεται μόνιμη μείωση της αισθητικότητας ή μούδιασμα σε μια μικρή περιοχή ανάμεσα στα αντίστοιχα δάκτυλα. Συνήθως αυτό δεν ενοχλεί ιδιαίτερα τους περισσότερους ασθενείς και, στις διαθέσιμες μακροχρόνιες σειρές, δεν φαίνεται να μειώνει συνολικά την ικανοποίησή τους. Σπανιότερα μπορεί να είναι αισθητό ή ενοχλητικό.

Σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να συζητηθεί αποσυμπίεση, κατά την οποία διατέμνεται ο σύνδεσμος που πιέζει το νεύρο και το νεύρο διατηρείται. Πρόκειται για διαφορετική επέμβαση από τη νευρεκτομή. Η νευρεκτομή παραμένει η συχνότερα περιγραφόμενη και πιο καθιερωμένη χειρουργική επιλογή όταν η συντηρητική αντιμετώπιση έχει αποτύχει.

Τι να περιμένω μετά τη νευρεκτομή;

Το ακριβές μετεγχειρητικό πρωτόκολλο εξαρτάται από την προσπέλαση, το τραύμα και τις οδηγίες του χειρουργού. Συνήθως χρησιμοποιείται ειδικό μετεγχειρητικό υπόδημα, με έμφαση στην ανάρροπη θέση του ποδιού τις πρώτες ημέρες για τον περιορισμό του οιδήματος. Η φόρτιση και η επιστροφή σε κανονικό παπούτσι αυξάνονται σταδιακά.

Η βελτίωση του νευρικού πόνου μπορεί να γίνει αντιληπτή νωρίς, αλλά το χειρουργικό οίδημα χρειάζεται χρόνο για να υποχωρήσει. Η επιστροφή στην εργασία και στις δραστηριότητες εξαρτάται από το είδος της εργασίας, το υπόδημα και την πορεία επούλωσης.

Πιθανές επιπλοκές, με απλά λόγια

Η νευρεκτομή έχει γενικά προβλέψιμο στόχο και συχνά προσφέρει ουσιαστική ανακούφιση. Πέρα από το αναμενόμενο μούδιασμα, μπορεί να εμφανιστούν παροδικό οίδημα, ευαισθησία της ουλής ή καθυστέρηση επούλωσης. Λιγότερο συχνά μπορεί να υπάρξει λοίμωξη, επίμονος ή υποτροπιάζων πόνος ή ένα επώδυνο νεύρωμα κολοβώματος. Οι πιθανότητες και η αντιμετώπισή τους συζητούνται εξατομικευμένα πριν από το χειρουργείο.

Συχνές ερωτήσεις

Είναι το νεύρωμα Morton καρκίνος;

Όχι. Παρά την ονομασία του, δεν είναι κακοήθης όγκος. Είναι πάχυνση και ερεθισμός ενός αισθητικού νεύρου στο πρόσθιο πόδι.

Μπορεί να φύγει μόνο με αλλαγή παπουτσιών;

Όχι. Η αλλαγή παπουτσιών δεν εξαφανίζει την πάχυνση του νεύρου. Μπορεί όμως να μειώσει τη μηχανική πίεση και, σε ορισμένους ασθενείς, να περιορίσει τα συμπτώματα.

Είναι απαραίτητη η μαγνητική τομογραφία;

Το ιστορικό και η κλινική εξέταση είναι τα σημαντικότερα στοιχεία. Η μαγνητική και ο υπέρηχος χρησιμοποιούνται επιλεγμένα για να συμπληρώσουν και να τεκμηριώσουν τη διάγνωση, ιδιαίτερα πριν από έγχυση ή χειρουργείο.

Η κορτιζόνη θεραπεύει οριστικά το πρόβλημα;

Μπορεί να μειώσει τον πόνο, αλλά το αποτέλεσμα διαφέρει. Σε μερικούς ασθενείς η ανακούφιση είναι σημαντική, ενώ σε άλλους είναι προσωρινή ή ανεπαρκής.

Θα έχω μούδιασμα μετά τη νευρεκτομή;

Ναι, κάποια μόνιμη μείωση της αισθητικότητας ανάμεσα στα αντίστοιχα δάκτυλα είναι αναμενόμενη, επειδή αφαιρείται τμήμα αισθητικού νεύρου. Συνήθως αφορά μικρή περιοχή και δεν ενοχλεί ιδιαίτερα τους περισσότερους ασθενείς, αν και σπανιότερα μπορεί να γίνει αισθητή ή ενοχλητική.

Πότε χρειάζεται ορθοπεδική αξιολόγηση;

Αξίζει να εξεταστείτε όταν ο πόνος επιμένει, επανέρχεται συχνά, συνοδεύεται από μούδιασμα ή σας αναγκάζει να αλλάζετε τρόπο βάδισης και δραστηριότητες. Έντονος πόνος μετά από τραυματισμό, σημαντικό πρήξιμο, ερυθρότητα, πυρετός ή αδυναμία φόρτισης χρειάζονται πιο άμεση αξιολόγηση, επειδή μπορεί να οφείλονται σε διαφορετικό πρόβλημα.

Ο Dr. Γιώργος Χλωρός παρέχει χειρουργική θεραπεία για το νεύρωμα Morton. Η κατάλληλη επιλογή γίνεται μετά από εξατομικευμένη ορθοπεδική εκτίμηση και συζήτηση των ρεαλιστικών προσδοκιών.

Το παρόν κείμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την κλινική εξέταση ή την εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή.

Βιβλιογραφία

1. Matthews BG, et al. Diagnostic Accuracy of Subjective Features and Physical Examination Tests for Morton Neuroma: A Systematic Review. Foot & Ankle Orthopaedics. 2024.

2. Bignotti B, et al. Ultrasound versus magnetic resonance imaging for Morton neuroma: systematic review and meta-analysis. European Radiology. 2015.

3. Thomson CE, et al. Methylprednisolone injections for the treatment of Morton neuroma: a patient-blinded randomized trial. Journal of Bone and Joint Surgery American Volume. 2013.

4. Lizano-Díez X, et al. Corticosteroid Injection for the Treatment of Morton’s Neuroma: A Prospective, Double-Blinded, Randomized, Placebo-Controlled Trial. Foot & Ankle International. 2017.

5. Choi JY, et al. Corticosteroid Injection for Morton’s Interdigital Neuroma: A Systematic Review. Clinics in Orthopedic Surgery. 2021.

6. Kasparek M, Schneider W. Surgical treatment of Morton’s neuroma: clinical results after open excision. International Orthopaedics. 2013.

7. Lee KT, et al. Long-term results of neurectomy in the treatment of Morton’s neuroma: more than 10 years’ follow-up. Foot & Ankle Specialist. 2011.

The post Νεύρωμα Morton: Συμπτώματα, Διάγνωση & Χειρουργείο appeared first on Dr. Χλωρός Γιώργος.

Αν υπάρχει υποψία ρήξης, χρειάζεται έγκαιρη εξέταση από ορθοπεδικό. Η θεραπεία δεν σημαίνει υποχρεωτικά χειρουργείο: τόσο η συντηρητική αντιμετώπιση όσο και η χειρουργική αποκατάσταση μπορούν να βοηθήσουν στην επαναφορά της λειτουργίας του ποδιού. Η επιλογή εξαρτάται από τη ρήξη, τη γενική υγεία, τις ανάγκες της καθημερινότητας και της άθλησης και τη δυνατότητα του ασθενούς να ακολουθήσει με συνέπεια την αποκατάσταση.

Τι είναι ο Αχίλλειος τένοντας και τι σημαίνει ρήξη;

Ο Αχίλλειος τένοντας βρίσκεται πίσω από την ποδοκνημική και ενώνει τους μύες της γάμπας με την πτέρνα. Μας επιτρέπει να σηκώνουμε τη φτέρνα και να δίνουμε ώθηση στο σώμα.

Στην πλήρη ρήξη κόβεται όλο το πάχος του τένοντα, ενώ στη μερική ρήξη ορισμένες ίνες παραμένουν ακέραιες. Η διαφορά δεν κρίνεται με ασφάλεια μόνο από την ένταση του πόνου. Ακόμη και σε πλήρη ρήξη μπορεί να διατηρείται κάποια κίνηση, επειδή συμμετέχουν και άλλοι μύες.

Η ρήξη δεν είναι το ίδιο με την τενοντοπάθεια του Αχίλλειου. Η τενοντοπάθεια συνήθως προκαλεί σταδιακό πόνο και δυσκαμψία, ενώ η ρήξη έχει συχνότερα σαφή στιγμή τραυματισμού και άμεση απώλεια της ώθησης.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά συμπτώματα;

Τα συχνότερα σημεία είναι:

• ξαφνικός πόνος πίσω από τον αστράγαλο ή χαμηλά στη γάμπα,
• ένας ξαφνικός ήχος ή αίσθηση σαν «κρακ» ή «ποπ»,
• αίσθηση χτυπήματος ή κλωτσιάς από πίσω, σαν κάποιος να μας έδωσε κλωτσιά.
• πρήξιμο και μελανιά,
• αδυναμία φυσιολογικής ώθησης στο βήμα,
• δυσκολία να σηκωθεί κανείς στις μύτες του τραυματισμένου ποδιού,
• βάδισμα χωρίς τη φυσιολογική ώθηση ή με αστάθεια.

Ο πόνος μπορεί να υποχωρήσει γρήγορα και ο τραυματίας ίσως καταφέρνει να περπατήσει. Αυτό δεν αποκλείει τη ρήξη. Μπορεί επίσης να ψηλαφάται ένα κενό λίγο πάνω από την πτέρνα, αν και το πρήξιμο συχνά το κρύβει.

Τι να κάνετε αμέσως

Σταματήστε την άθληση και μην προσπαθείτε επανειλημμένα να σταθείτε στις μύτες. Πατήστε το τραυματισμένο πόδι όσο το δυνατόν λιγότερο, κρατήστε το ψηλά και βάλτε πάγο τυλιγμένο σε πετσέτα για σύντομα διαστήματα. Μην τεντώνετε τη γάμπα και μην πιέζετε το πέλμα προς τα πάνω. Ζητήστε την ίδια ημέρα ή το συντομότερο δυνατόν εξέταση από ορθοπεδικό με εμπειρία στις παθήσεις της ποδοκνημικής και του Αχίλλειου τένοντα, ώστε το πόδι να προστατευθεί σωστά και να σχεδιαστούν τα επόμενα βήματα.

Πώς συμβαίνει;

Η ρήξη συμβαίνει συχνά σε σπριντ, απότομη αλλαγή κατεύθυνσης, άλμα ή προσγείωση, όπως στο ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το βόλεϊ και το τένις. Μπορεί όμως να προκληθεί και από πτώση ή παραπάτημα· δεν αφορά μόνο τους αθλητές.

Η ηλικία, μια παλαιότερη βλάβη του τένοντα, ορισμένα νοσήματα και κάποια φάρμακα —ιδίως οι κινολόνες— έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο. Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας τέτοιος παράγοντας προκάλεσε τη ρήξη στον συγκεκριμένο ασθενή.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Όταν η ρήξη είναι πρόσφατη και έχει τυπική εικόνα, το ιστορικό και η κλινική εξέταση συνήθως αρκούν. Ο ορθοπεδικός συγκρίνει τα δύο πόδια, παρατηρεί τη θέση του πέλματος, ψηλαφεί τον τένοντα και ελέγχει τη δύναμη και το βάδισμα.

Βασικό μέρος της εξέτασης είναι η δοκιμασία Thompson, δηλαδή η συμπίεση της γάμπας από τον γιατρό. Αν το πέλμα δεν κινηθεί προς τα κάτω, υπάρχει ισχυρή υποψία πλήρους ρήξης. Το αποτέλεσμα αξιολογείται μαζί με τα υπόλοιπα ευρήματα και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για αυτοδιάγνωση.

Πότε χρειάζεται υπέρηχος ή μαγνητική τομογραφία;

Η κλινική εξέταση παραμένει η βάση της διάγνωσης, αλλά συνήθως χρειάζεται και απεικονιστικός έλεγχος για να χαρτογραφηθεί η βλάβη. Για τη λεπτομερή εκτίμηση του τένοντα, η μαγνητική τομογραφία είναι η εξέταση εκλογής στην κλινική μας προσέγγιση. Δείχνει το επίπεδο και την έκταση της ρήξης, αν είναι μερική ή πλήρης, καθώς και την κατάσταση του υπόλοιπου τένοντα, στοιχεία χρήσιμα ιδίως για τον προεγχειρητικό σχεδιασμό. Ο υπέρηχος μπορεί επίσης να δείξει το σημείο και το μέγεθος της βλάβης, ενώ η ακτινογραφία ζητείται αν υπάρχει υποψία κατάγματος ή οστικής απόσπασης.

Συντηρητική αντιμετώπιση ή χειρουργείο;

Δεν υπάρχει μία σωστή επιλογή για όλους. Τόσο η συντηρητική αντιμετώπιση όσο και το χειρουργείο αποτελούν δόκιμες λύσεις. Κάθε περίπτωση αξιολογείται ξεχωριστά, με βάση το είδος, το σημείο και τη χρονιότητα της ρήξης, την απόσταση των άκρων και την ποιότητα των ιστών. Μετρούν επίσης η ηλικία, η δραστηριότητα, το επάγγελμα, οι αθλητικές απαιτήσεις, το κάπνισμα, ο διαβήτης, η κατάσταση του δέρματος και της κυκλοφορίας και η δυνατότητα σωστής αποκατάστασης.

Συντηρητική αντιμετώπιση

Η συντηρητική αντιμετώπιση δεν είναι απλή αναμονή. Αρχικά, το πόδι προστατεύεται με τα δάκτυλα στραμμένα προς τα κάτω. Έπειτα χρησιμοποιείται ειδική μπότα με σφήνες, το πάτημα αυξάνεται προοδευτικά και η θέση του ποδιού αλλάζει σταδιακά. Η φυσικοθεραπεία βοηθά να επανέλθουν η κίνηση, η δύναμη, η ισορροπία και η λειτουργικότητα.

Ενώ αποφεύγεται το χειρουργείο σε αυτή την περίπτωση, πάντοτε υπάρχει όμως πιθανότητα επαναρήξης, επιμήκυνσης του τένοντα ή αδυναμίας στην ώθηση. Η μέθοδος είναι τεκμηριωμένη επιλογή για κατάλληλους ασθενείς, όταν αρχίζει έγκαιρα και ακολουθείται με συνέπεια.

Χειρουργική αποκατάσταση

Στο χειρουργείο, τα άκρα του τένοντα επανασυνδέονται και συρράπτονται. Η επέμβαση μπορεί να γίνει με μεγαλύτερη ανοικτή τομή, διαδερμικά ή με άλλη ελάχιστα επεμβατική τεχνική. Η επιλογή εξατομικεύεται ανάλογα με το σημείο και τη μορφή της ρήξης, την απόσταση των άκρων και την ποιότητα των ιστών του τένοντα, τη χρονιότητα και την κατάσταση του δέρματος. Σε παλαιότερες ρήξεις ο τένοντας μπορεί να έχει βραχυνθεί και να έχει αναπτυχθεί ουλώδης ιστός, οπότε ίσως χρειαστεί διαφορετική προσέγγιση.

Το χειρουργείο συζητείται συχνότερα σε υγιείς, πολύ δραστήριους ασθενείς, όταν η ισχυρή ώθηση είναι σημαντική, καθώς και σε καθυστερημένες ρήξεις ή επαναρήξεις. Μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο επαναρήξης, έχει όμως κινδύνους όπως λοίμωξη, δυσκολία επούλωσης και κάκωση νεύρου. Χρειάζεται πάντοτε αποκατάσταση, η οποία σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς μπορεί να είναι κάπως συντομότερη από τη συντηρητική θεραπεία.

Πώς εξελίσσεται η αποκατάσταση;

Δεν ακολουθούν όλοι το ίδιο χρονοδιάγραμμα. Η πορεία εξαρτάται από τη ρήξη, τον ασθενή, τη θεραπεία και την ανταπόκρισή του. Οι χρόνοι στο διαδίκτυο είναι μόνο μια τάξη μεγέθους, όχι προσωπικό πρόγραμμα. Η αποκατάσταση προχωρά σε φάσεις:

1. Προστασία. Σωστή θέση του ποδιού, έλεγχος πόνου και πρηξίματος και ασφαλής μετακίνηση.
2. Κίνηση και πάτημα. Προοδευτική φόρτιση μέσα στην μπότα και κίνηση μόνο στο επιτρεπόμενο εύρος.
3. Βάδισμα και δύναμη. Σταδιακή έξοδος από την μπότα, φυσιολογικό βάδισμα, ενδυνάμωση της γάμπας και ισορροπία.
4. Άθληση. Άρσεις πτέρνας, τρέξιμο, άλματα και αλλαγές κατεύθυνσης προστίθενται σταδιακά, όταν έχουν αποκατασταθεί η δύναμη, ο έλεγχος και η αντοχή.

Η πρώιμη αποκατάσταση είναι σημαντική είτε γίνει χειρουργείο είτε όχι. Όμως «πρώιμη» δεν σημαίνει διατάσεις χωρίς προστασία ή ελεύθερη άσκηση. Αν το πέλμα κινηθεί πολύ γρήγορα προς τα πάνω, ο τένοντας μπορεί να επιμηκυνθεί και να μειωθεί η δύναμη της ώθησης, οπότε χρειάζεται μεγάλη προσοχή και επιμέλεια από την πλευρά του ασθενούς.

Ενδεικτικά, η μπότα χρησιμοποιείται συχνά για 8–10 εβδομάδες και το αθλητικό παπούτσι μπαίνει γύρω στις 8–12 εβδομάδες. Ελαφρύ τρέξιμο μπορεί να αρχίσει στους 4–6 μήνες και αθλήματα με άλματα ή αλλαγές κατεύθυνσης στους 6–12 μήνες. Η πλήρης επάνοδος μπορεί να χρειαστεί έναν χρόνο ή περισσότερο.

Επιστροφή σε εργασία, οδήγηση και άθληση

Η καθιστική εργασία μπορεί, ανάλογα με τον πόνο, το πρήξιμο και τη μετακίνηση, να αρχίσει στις πρώτες 2–8 εβδομάδες. Η χειρωνακτική εργασία, η πολύωρη ορθοστασία και η μεταφορά βάρους συνήθως απαιτούν 12–16 εβδομάδες και σταδιακή επάνοδο.

Δεν οδηγείτε όσο φοράτε γύψο ή μπότα. Η οδήγηση εξετάζεται συνήθως μετά την αφαίρεση της μπότας, περίπου στις 9–12 εβδομάδες, όταν μπορείτε να κάνετε με ασφάλεια απότομο φρενάρισμα. Αν η ρήξη είναι αριστερά και το αυτοκίνητο αυτόματο, μπορεί να επιτραπεί νωρίτερα· το χειροκίνητο κιβώτιο απαιτεί καλή λειτουργία και των δύο ποδιών. Η άθληση αρχίζει έπειτα από αρκετούς μήνες και προχωρά σταδιακά.

Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια;

Ορισμένα συμπτώματα χρειάζονται άμεση εκτίμηση. Ζητήστε ιατρική βοήθεια για δύσπνοια, πόνο στο στήθος, αιμόπτυση, τάση για λιποθυμία ή νέο έντονο πρήξιμο με πόνο στη γάμπα. Επικοινωνήστε επίσης χωρίς καθυστέρηση για πυρετό, υγρό ή κοκκινίλα γύρω από το τραύμα, αλλαγή στο χρώμα ή στη θερμοκρασία του ποδιού, επίμονο μούδιασμα ή ξαφνική απώλεια λειτουργικότητας.

Συχνές ερωτήσεις

Μπορώ να περπατήσω αν έχει κοπεί ο Αχίλλειος;

Μπορεί να καταφέρνετε να περπατήσετε, επειδή βοηθούν άλλοι μύες, αλλά αυτό δεν αποκλείει την πλήρη ρήξη. Μην συνεχίζετε να πατάτε το πόδι χωρίς προστασία και ιατρική οδηγία. Χρειάζεται άμεση αξιολόγηση και κατάλληλη ακινητοποίηση.

Κάθε πλήρης ρήξη χρειάζεται χειρουργείο;

Όχι. Η συντηρητική αντιμετώπιση είναι τεκμηριωμένη επιλογή για κατάλληλους ασθενείς και το χειρουργείο επίσης αποτελεί δόκιμη λύση. Η απόφαση εξαρτάται από τη μορφή και τη χρονιότητα της ρήξης, την ποιότητα του τένοντα, τη δραστηριότητα, το επάγγελμα, τη γενική υγεία και τη δυνατότητα σωστής αποκατάστασης.

Είναι η μαγνητική τομογραφία απαραίτητη;

Συνήθως επιλέγουμε μαγνητική τομογραφία για να δούμε με ακρίβεια το επίπεδο και την έκταση της ρήξης, αν είναι μερική ή πλήρης και ποια είναι η κατάσταση του υπόλοιπου τένοντα. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη και στον προεγχειρητικό σχεδιασμό.

Τι γίνεται αν η διάγνωση καθυστερήσει;

Όταν η διάγνωση καθυστερεί, χρειάζεται το συντομότερο δυνατόν εξειδικευμένη εκτίμηση. Η δημιουργία ουλώδους ιστού, η απόσταση ανάμεσα στα δύο άκρα και η επιμήκυνση του τένοντα μπορούν να αλλάξουν το πλάνο θεραπείας και να κάνουν αναγκαία τη χειρουργική αποκατάσταση.

Πότε θεωρείται ασφαλής η επιστροφή στο άθλημα;

Όταν έχει επανέλθει το φυσιολογικό βάδισμα χωρίς πόνο ή χωλότητα και η γάμπα έχει αρκετή δύναμη και αντοχή. Αξιολογούνται επίσης οι άρσεις πτέρνας στο ένα πόδι, η ισορροπία, το τρέξιμο, τα άλματα, οι προσγειώσεις και οι αλλαγές κατεύθυνσης. Η επιστροφή γίνεται σταδιακά, πρώτα στην προπόνηση και έπειτα σε πλήρη συμμετοχή.

Πότε χρειάζεται εξατομικευμένη αξιολόγηση;

Η εξέταση από εξειδικευμένο ορθοπεδικό είναι απαραίτητη όταν υπάρχει υποψία ρήξης, καθυστέρηση στη διάγνωση ή δίλημμα μεταξύ συντηρητικής αντιμετώπισης και χειρουργείου. Ο γιατρός αξιολογεί τη μορφή και τη χρονιότητα της βλάβης, την κατάσταση του τένοντα και τις ανάγκες του ασθενούς. Με βάση τη συνολική εικόνα καταρτίζεται εξατομικευμένο πλάνο θεραπείας και αποκατάστασης.

Το κείμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη ιατρική εξέταση, διάγνωση ή θεραπευτική σύσταση.

Dr. Γιώργος Χλωρός

Σχετικό βίντεο: Μαρτυρία ασθενούς: χειρουργείο για ρήξη Αχίλλειου τένοντα – Dr. Γιώργος Χλωρός

The post Ρήξη Αχίλλειου τένοντα: συμπτώματα, διάγνωση και θεραπεία appeared first on Dr. Χλωρός Γιώργος.

Εάν μερικές φορές αισθάνεστε ότι «περπατάτε πάνω σε ένα ένα πετραδάκι» και έχετε επίμονο πόνο στο μπροστινό μέρος του ποδιού σας, μπορεί να έχετε μια πάθηση που ονομάζεται νεύρωμα Morton.

Εικόνα 1: Νεύρωμα Morton.

Νεύρωμα Morton – Ανατομία

Εικόνα 2: Νεύρωμα Morton: Αριστερά, η πελματιαία (κάτω πλευρά) και δεξιά η ραχιαία (πάνω) όψη του ποδιού που δείχνει ένα νεύρωμα Morton (σε κύκλο) ανάμεσα στο 3ο και 4ο μετατάρσιο.

Το νεύρωμα Morton είναι περίπου 8 φορές πιο συχνά στις γυναίκες από ότι στους άνδρες και συνήθως επηρεάζουν άτομα ηλικίας μεταξύ 30 και 60 ετών, αν και μπορεί να εμφανιστούν και εκτός αυτού του ηλικιακού εύρους.

Το νεύρωμα του Morton αναπτύσσεται συχνότερα στην περιοχή μεταξύ του τρίτου και του τέταρτου δακτύλου συνήθως ως απόκριση σε ερεθισμό, τραύμα ή υπερβολική πίεση. Το νεύρωμα Morton μπορεί επίσης να αναπτυχθεί ανάμεσα στο δεύτερο και του τρίτο δάκτυλο, αν και αυτό συμβαίνει λιγότερο συχνά.

Εικόνα 3: Νεύρωμα Morton: Ο ασθενής αισθάνεται σαν να περπατάει πάνω από ένα βοτσαλάκι ή πετραδάκι. Πιστεύετε ότι η αιτία που δημιουργείται έχει να κάνει με την παγίδευση του νεύρου κάτω από τον σύνδεσμο.

Νεύρωμα Morton – Αιτία

Η ακριβής αιτία του νευρώματος Morton δεν είναι γνωστή, αλλά η τρέχουσα έρευνα υποδηλώνει ότι είναι πιθανό το αποτέλεσμα παγίδευσης (δηλ. συμπίεσης ή συμπίεσης) των κοινών δακτυλικών νεύρων. Η πίεση του νεύρου μπορεί να προκαλέσει οίδημα και να προκαλέσει μη φυσιολογικό σχηματισμό ιστού μέσα και γύρω από το νεύρο.

Νεύρωμα Morton – Συμπτώματα

Αυτά είναι τα πιο κοινά συμπτώματα:

• Το επίμονο κάψιμο ή ο οξύς πόνος που μπορεί να απλώνεται στα δάχτυλα των ποδιών, ειδικά κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων όπως το τρέξιμο ή το περπάτημα. Ο νυχτερινός πόνος είναι σπάνιος.
• Οι ασθενείς συχνά περιγράφουν την αίσθηση ότι έχουν ένα βότσαλο ή πετραδάκι κάτω από το μπροστινό μέρος του ποδιού τους καθώς περπατούν.
• Ο πόνος είναι συνήθως μεταξύ της βάσης του τρίτου και του τέταρτου δακτύλου, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και μεταξύ του δεύτερου και του τρίτου δακτύλου.
• Μπορεί να υπάρχει μούδιασμα ή ένα δυσάρεστο μυρμήγκιασμα στα δάχτυλα των ποδιών.
• Τα στενά παπούτσια επιδεινώνουν αυτή την κατάσταση συμπιέζοντας τα οστά των ποδιών και παγιδεύοντας το νεύρο ακόμη πιο πολύ.

Εικόνα 4: Νεύρωμα Morton: η συχνότερη εντόπιση του είναι ανάμεσα στο τρίτο και τέταρτο δάχτυλο.

Νεύρωμα Morton – Διάγνωση

Ο γιατρός θα πάρει ένα λεπτομερές Ιστορικό και θα σας κάνει ενδελεχή κλινική εξέταση.

Θα σας ρωτήσει σχετικά με το που βρίσκεται ο πόνος τι ακριβώς νιώθετε πόσο σοβαρό είναι πότε άρχισαν τα συμπτώματα και πόσο διαρκούν.

Μπορεί να χρειαστεί να παραγγείλει περαιτέρω απεικονιστικές εξετάσεις.

Ακτινογραφία: Η ακτινογραφία δεν μπορεί να δείξει τη βλάβη όμως μπορεί να αποκλείσει άλλες καταστάσεις όπως παραδείγματος χάρη εάν υπάρχει αρθρίτιδα στο πόδι ή κάποιο κάταγμα.

Μαγνητική τομογραφία: Είναι η εξέταση εκλογής που θα καταδείξει το νεύρωμα morton.

Εικόνα 5: Σκίτσο μαγνητικής τομογραφίας που καταδεικνύει σαφέστατα ένα νεύρωμα Morton.

Νεύρωμα Morton – Μη Χειρουργική Θεραπεία

Η αρχική αντιμετώπιση του νευρώματος Morton περιλαμβάνει συνήθως ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

• Αλλαγές στα υποδήματα. Αποφύγετε τα ψηλά τακούνια και τα στενά παπούτσια. Επιλέξτε πιο φαρδιά παπούτσια με χαμηλότερα τακούνια και απαλή σόλα. Αυτό επιτρέπει στα οστά να απλωθούν και μπορεί να μειώσει την πίεση στο νεύρο, δίνοντάς του χρόνο να επουλωθεί.
• Πάτοι και ενθέματα: Εξατομικευμένα ενθέματα παπουτσιών και επιθέματα μεταταρσίου μπορούν να προστεθούν στα παπούτσια σας. Αυτά μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση του ερεθισμού. Αυτό επιτυγχάνεται αλλάζοντας τον τρόπο που ασκούνται οι πιέσεις στο μπροστινό μέρος του ποδιού. Έτσι διαχωρίζονται τα οστά, γεγονός που μειώνει την πίεση στο νεύρωμα.
• Ενεση. Μία ή περισσότερες ενέσεις ενός φαρμάκου κορτικοστεροειδούς (κορτιζόνη) μπορούν να μειώσουν το πρήξιμο και τη φλεγμονή του νεύρου, φέρνοντας κάποια ανακούφιση. Είναι μία εύκολη και γρήγορη διαδικασία που μπορεί να γίνει στο ορθοπεδικό ιατρείο.

Μελέτες έχουν δείξει ότι πολλοί άνθρωποι μπορούν να επιτύχουν διαρκή ανακούφιση με έναν συνδυασμό τροποποιήσεων της χρήσης παπουτσιών, ενθεμάτων, αντιφλεγμονωδών φαρμάκων ή/και ενέσεις κορτικοστεροειδών.

Νεύρωμα Morton – Χειρουργική Θεραπεία

Εάν τα συμπτώματά σας δεν βελτιωθούν ή αν επανέλθουν μετά από μη χειρουργική θεραπεία, ο χειρουργός σας μπορεί να συστήσει χειρουργική επέμβαση που περιλαμβάνει:

• αφαίρεση του αρρώστου τμήμα του νεύρου.
• απελευθέρωση του ιστού γύρω από το νεύρο ώστε να μην παγιδεύεται.

Η χειρουργική επέμβαση θεωρείται συχνά η πιο αξιόπιστη μορφή θεραπείας για το νεύρωμα Morton, με πολλές μελέτες να δείχνουν ποσοστό επιτυχίας 80 έως 95%.

Η περίοδος ανάρρωσης μετά την επέμβαση για το νεύρωμα Morton είναι σύντομη. Τα πρωτόκολλα διαφέρουν και θα πρέπει να ακολουθήσετε τις συγκεκριμένες οδηγίες του χειρουργού σας.

• Σε γενικές γραμμές, αμέσως μετά την επέμβαση θα σας επιτραπεί να περπατάτε με το πόδι σας σε ένα παπούτσι με σκληρή σόλα.
• Θα πρέπει να αποφεύγετε πιο βαριές δραστηριότητες μέχρι να επουλωθούν πλήρως τα χειρουργικά τραύματά σας — συνήθως μέχρι τουλάχιστον 2 έως 3 εβδομάδες μετά την επέμβαση.
• Συνήθως επιτρέπεται στους ασθενείς να επιστρέψουν στην κανονική τους χρήση παπουτσιών έως 4 εβδομάδες μετά τη διαδικασία.

Νεύρωμα Morton – Αποτελέσματα

• Συντηρητικά μέτρα, όπως προαναφέρθηκαν, μπορεί να προσφέρουν κάποιο βαθμό ανακούφισης έως και στο 50% περίπου των ασθενών.
• Οι ενέσεις κορτικοστεροειδών παρέχουν επιτυχή ανακούφιση από το νεύρωμα Morton περίπου στο 50% των περιπτώσεων.
• Η χειρουργική επέμβαση με νευρεκτομή (αφαίρεση μέρους του νεύρου) ή αποσυμπίεση του νεύρου έχει το υψηλότερο ποσοστό επιτυχίας, με τις περισσότερες μελέτες να αναφέρουν ποσοστό επιτυχίας 80 έως 95%. Ακόμη και μετά από επιτυχή χειρουργική θεραπεία, είναι πιθανό το νεύρωμα Morton να επανέλθει. Περίπου 5 έως 20% των ασθενών μπορεί να εμφανίσουν επανεμφάνιση των συμπτωμάτων και να χρειαστούν πρόσθετη θεραπεία. Ευτυχώς, μια δεύτερη χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση τυχόν της υποτροπής του νευρώματος Morton έχει παρόμοιο ποσοστό επιτυχίας με την αρχική χειρουργική επέμβαση (80 έως 95%).

Ποιο είναι το κόστος της επέμβασης;

Για αυτού του είδους την επέμβαση το κόστος είναι πάρα πολύ προσιτό και περιλαμβάνει: 1) Το κόστος των υλικών που θα χρησιμοποιηθούν στο χειρουργείο, 2) Τα έξοδα παραμονής στο νοσοκομείο, 3) Την αμοιβή της ομάδας των ιατρών. Το ασφαλιστικό σας ταμείο (ΕΟΠΥΥ) θα καλύψει ένα μέρος των εξόδων, ενώ αν έχετε ιδιωτική ασφάλεια, συμβουλευτείτε τον ασφαλιστή σας για τους όρους και τις καλύψεις του συμβολαίου σας.

Συμβουλευτείτε τον ορθοπεδικό Γ. Χλωρό

Αν έχετε πόνο στο πόδι ή στην πτέρνα, συμβουλευτείτε τον εξειδικευμένο ορθοπαιδικό χειρουργό κύριο Γεώργιο Χλωρό. Ο ιατρός έχει πλήρη άδεια άσκησης επαγγέλματος ιατρού στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Pennsylvania License: MD465887). Έχει αποκτήσει πολύχρονη εμπειρία και εκπαίδευση στα μεγαλύτερα ορθοπαιδικά κέντρα της των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής ενώ έχει επίσης εργασθεί και στη Μεγάλη Βρετανία.

Για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα:

Wikipedia

https://en.wikipedia.org/wiki/Morton’s_neuroma

The post Νεύρωμα Morton appeared first on Dr. Χλωρός Γιώργος.

Η πελματιαία απονευρωσίτιδα εμφανίζεται όταν μία ισχυρή ταινία ιστού (πελματιαία απονεύρωση) που υποστηρίζει την καμάρα του ποδιού ερεθίζεται και παθαίνει φλεγμονή, προκαλώντας έντονο πόνο.

Η πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι μία από τις πιο συχνές αιτίες πόνου στο πέλμα, και συγκεκριμένα στο κάτω μέρος της πτέρνας. Περίπου δύο εκατομμύρια ασθενείς το χρόνο στις Ηνωμένες πολιτείες λαμβάνουν θεραπεία για αυτή την πάθηση.

Η θεραπεία είναι κατά 95% συντηρητική, και έχει άριστα αποτελέσματα εάν εφαρμοσθεί σωστά.

Εικόνα 1: Πόνος πελματιαίας απονευρωσίτιδας.

Άκανθα στο πόδι -Πελματιαία απονευρωσίτιδα – Ανατομία

Η πελματιαία απονεύρωση είναι ένας μακρύς σύνδεσμος που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το δέρμα στο κάτω μέρος του ποδιού. Συνδέει την πτέρνα με το μπροστινό μέρος του ποδιού και υποστηρίζει την καμάρα. Η πελματιαία απονευρωσίτιδα δημιουργείται λόγω φλεγμονής στην κατάφυση της πελματιαίας απονεύρωσης στην πτέρνα.

Εικόνα 2: Ανατομία της πελματιαίας απονεύρωσης.

Άκανθα στο πόδι (Πελματιαία απονευρωσίτιδα) – Αιτία και παράγοντες κινδύνου

Η πελματιαία απονεύρωση έχει σχεδιαστεί από τη φύση ώστε να απορροφά τους κραδασμούς ώστε τα πόδια να καταπονούνται λιγότερο όταν περπατάμε, τρέχουμε, ή κάνουμε κάποιο άθλημα. Είναι κάτι σαν το “αμορτισέρ του ποδιού”.

Σε κάποιες περιπτώσεις η υπερβολική πίεση στην πελματιαία απονεύρωση έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχουν μικροτραυματισμοί δηλαδή μικρά σκισίματα μέσα της. Σε αυτή την περίπτωση η φυσική αντίδραση του σώματος στον τραυματισμό είναι η φλεγμονή η οποία έχει και ως αποτέλεσμα τον πόνο στην πτέρνα.

Εικόνα 3: Πελματιαία απονευρωσίτιδα: σημείο πόνου φλεγμονής.

Στις περισσότερες περιπτώσεις η πελματιαία απονευρωσίτιδα γίνεται χωρίς να υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος. Υπάρχουν όμως παράγοντες κινδύνου που μπορούν να σας κάνουν πιο επιρρεπείς στην πάθηση:

• Καινούργια δραστηριότητα ή αύξηση της υπάρχουσας δραστηριότητας.
• Επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα, με ενδεχόμενη καταπόνηση των ποδιών: για παράδειγμα δρόμος μεγάλων αποστάσεων, χορός, ή μπαλέτο. Η πιθανότητα αυξάνεται ιδιαίτερα όταν υπάρχει καταπόνηση σε ανώμαλο έδαφος.
• Παρουσία πλατυποδίας ή αντίθετα υψηλής ποδικής καμάρας.
• Πολύωρη ορθοστασία και βάδιση, ιδιαίτερα σε σκληρές επιφάνειες λόγω επαγγέλματος (π.χ. γιατροί και νοσηλευτές)
• Παχυσαρκία
• Δύσκαμπτοι μύες της γάμπας.
• Ηλικία (η συχνότητα είναι αυξημένη σε άτομα ηλικίας 40 έως 60 ετών)

Εικόνα 4: Πελματιαία απονευρωσίτιδα: εάν το ύψος της ποδικής καμάρας είναι χαμηλό ή ψηλό, τότε η πιθανότητα να αναπτύξετε πελματιαία απονευρωσίτιδα αυξάνεται.

Άκανθα στο πόδι (Πελματιαία απονευρωσίτιδα) – Συμπτώματα

Τα πιο συχνά συμπτώματα πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι:

• Πόνος στο κάτω μέρος του πέλματος κοντά στην πτέρνα.
• Παραδόξως ο πόνος είναι εντονότερος όχι κατά τη διάρκεια της φυσικής δραστηριότητας αλλά όταν δεν υπάρχει φυσική δραστηριότητα: κλασικά, ο πόνος υπάρχει κατά τα πρώτα βήματα αφού σηκωθείτε από το κρεβάτι το πρωί μετά από μία περίοδο ανάπαυσης. Ή, όταν έχει τελειώσει η μέρα, μετά την καταπόνηση όταν πάτε να ξεκουραστείτε και όχι κατά τη διάρκεια της καταπόνησης.

Άκανθα στο πόδι (Πελματιαία απονευρωσίτιδα) – Διάγνωση

Ο γιατρός σας θα πάρει λεπτομερές Ιστορικό και θα σας εξετάσει κλινικά, μπορεί να βρει:

• Ευαισθησία στην βάση της πτέρνας.
• Πλατυποδία ή υψηλή ποδική Καμάρα η οποία συμβάλλει στην πάθηση.
• Περιορισμένη κίνηση στον αστράγαλο σας.
• Τενοντίτιδα στον Αχίλλειο, ή μέχρι και κάταγμα κόπωσης της πτέρνας.

Άκανθα στο πόδι (Πελματιαία απονευρωσίτιδα) – Απεικονιστικές εξετάσεις

Ακτινογραφίες

Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει ακτινογραφία για να βεβαιωθεί ότι ο πόνος στην πτέρνα προκαλείται από πελματιαία απονευρωσίτιδα και όχι από κάποιο άλλο πρόβλημα, όπως ένα κάταγμα ή μία αρθρίτιδα.

Άκανθα πτέρνας:

Στην ακτινογραφία μπορεί να φανεί και η λεγόμενη “άκανθα πτέρνας”. Παλιά οι γιατροί πίστευαν ότι η άκανθα είναι το πρόβλημα. Πολλαπλές μελέτες σε έγκυρα ιατρικά περιοδικά έχουν δείξει ότι το 95% των ανθρώπων που έχουν άκανθα στην ακτινογραφία δεν αναπτύσσουν πελματιαία απονευρωσίτιδα. Άρα ο πόνος της πελματιαίας απονευρωσίτιδας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με το να αφαιρέσουμε την άκανθα.

Εικόνα 5: Πελματιαία απονευρωσίτιδα και άκανθα: η παρουσία “άκανθας” την ακτινογραφία, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχετε πελματιαία απονευρωσίτιδα.

Μαγνητική τομογραφία

Εάν μετά από μία περίοδο θεραπείας της πελματιαίας απονευρωσίτιδας τα συμπτώματα δεν υποχωρήσουν τότε πιθανόν ο γιατρός σας να ζητήσει μαγνητική τομογραφία ώστε να διαπιστώσει εάν υπάρχει κάποιο άλλο πρόβλημα.

Άκανθα στο πόδι (Πελματιαία απονευρωσίτιδα) – Συντηρητική (μη χειρουργική) θεραπεία

Πάνω από το 90% των ασθενών με πελματιαία απονευρωσίτιδα θα δει πολύ σημαντική βελτίωση με τις συντηρητικές μεθόδους αντιμετώπισης.

• Ανάπαυση: μείωση ή ακόμα και διακοπή των δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τον πόνο είναι το πρώτο και κυριότερο βήμα για τη μείωση του πόνου στην οξεία φάση.
• Αλλαγή δραστηριότητας: παραδείγματος χάρη αλλάζουμε την άσκηση πάνω σε σκληρές επιφάνειες όπως το έντονο περπάτημα το τρέξιμο ή το χώρο σε δραστηριότητες που καταπονούν λιγότερο τα πόδια όπως το ποδήλατο ή το κολύμπι.
• Διατάσεις: πολύ αποτελεσματικός τρόπος για να ανακουφίσουμε τον πόνο που συνοδεύει αυτή την πάθηση.

Εικόνα 6: Πελματιαία απονευρωσίτιδα: οι διατάσεις είναι εξαιρετικά σημαντικές για μία επιτυχή αντιμετώπιση.

• Παγοθεραπεία: Κυλάμε με το πόδι μας ένα μπουκάλι κρύου νερού ή ένα κουτάκι κρύου αναψυκτικού για 20 λεπτά τρεις με τέσσερις φορές την ημέρα.
• Φάρμακα: αντιφλεγμονώδη φάρμακα βοηθούν στην καταπολέμηση της φλεγμονής και άρα του πόνου.
• Φυσικοθεραπεία: εκτός από τις διατάσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω ένα σωστό πρωτόκολλο φυσικοθεραπείας περιλαμβάνει και άλλες εξειδικευμένες θεραπείες που εστιάζουν στη μείωση της φλεγμονής και είναι πολύ αποτελεσματικές.
• Σωστή επιλογή παπουτσιών: παπούτσια με χοντρή σόλα και όχι σκληρά “ανατομικά”.
• “Πάτοι” στα παπούτσια: κάποιες φορές οι πάτοι του εμπορίου μπορεί να χειροτερέψουν την κατάσταση. Χρειάζεται να φτιάξετε πάτους που είναι εξατομικευμένοι στο δικό σας πόδι.

Εικόνα 7: Πελματιαία απονευρωσίτιδα: η χρήση εξατομικευμένων πάτων προτιμάται από την χρήση καρτών που είναι προκατασκευασμένοι.

• Νυχτερινοί νάρθηκες: είναι εξαιρετικά αποτελεσματικoί γιατί στην ουσία κάνουν διατάσεις στην πελματιαία απονεύρωση ενώ κοιμόμαστε.

• Χρήση ορθοπεδικής μπότας: και αυτή μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματική ιδιαίτερα στην οξεία αρχική φάση.

Εικόνα 8: Πελματιαία απονευρωσίτιδα: πολλές φορές ειδικά στην αρχή συνιστάται η χρήση ορθοπεδικής μπότας.

• Ενέσεις: ενέσεις κορτιζόνης αλλά και ιδιαίτερα ενέσεις βιολογικήςθεραπείας, μπορούν να ενισχυθούν στην πελματιαία απονεύρωση για να βοηθήσουν την επούλωση. Επειδή το πλάσμα προέρχεται από το δικό σας αίμα δεν υπάρχουν και επιπλοκές στην θεραπεία.
• Χρήση κρουστικών υπερήχων: μπορεί επίσης να βοηθήσει ως ένα μη επεμβατικό μέσο.

Εικόνα 9: Πελματιαία απονευρωσίτιδα: ο κρουστικός υπέρηχος αποτελεί μία δόκιμη θεραπεία.

Άκανθα στο πόδι (Πελματιαία απονευρωσίτιδα) – Χειρουργική θεραπεία

Επειδή πάνω από το 90% των ασθενών με πελματιαία απονευρωσίτιδα αντιμετωπίζονται συντηρητικά με επιτυχία, το χειρουργείο συνιστάται μόνο εάν έχουμε δοκιμάσει όλες τις μη χειρουργικές μεθόδους και το αποτέλεσμα δεν είναι το αναμενόμενο. Χρειάζεται λοιπόν να εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες που προείπαμε στο μέγιστο πριν αποφασιστεί η χειρουργική επέμβαση.

Η χειρουργική επέμβαση αποτελείται από μερική απελευθέρωση της πελματιαίας απονεύρωσης μέσα από ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους. Εάν συνυπάρχει κατάσταση κατά την οποία οι μύες της γάμπας παραμένουν σφιχτοί παρά τις διατάσεις, μπορεί να προστεθεί και μία μικρή επιμήκυνση των μυών της γάμπας που ονομάζουμε “επιμήκυνση γαστροκνημίας”.

Συμβουλευτείτε τον ορθοπεδικό Γ. Χλωρό

Αν έχετε πόνο στο πόδι ή στην πτέρνα, συμβουλευτείτε τον εξειδικευμένο ορθοπαιδικό χειρουργό κύριο Γεώργιο Χλωρό.

• Ο χειρουργός, έχοντας τις απαραίτητες πιστοποιήσεις USMLE/ECFMG, διαθέτει πλήρη άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Pennsylvania License: MD465887).
• Έχει μείνει συνολικά στο Εξωτερικό για 17 χρόνια.
• Έχει αποκτήσει πολύχρονη εμπειρία και εκπαίδευση στα μεγαλύτερα ορθοπεδικά κέντρα των Ηνωμένων Πολιτειών.
• Έχει πραγματοποιήσει πολύ μεγάλο όγκο επιτυχημένων χειρουργικών επεμβάσεων στην Αμερική, καθώς και στην Μεγάλη Βρετανία όπου εργάσθηκε μετά το πέρας της εκπαίδευσής του στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα:

Wikipedia

https://en.wikipedia.org/wiki/Ankle_fracture

The post Άκανθα στο πόδι (πελματιαία απονευρωσίτιδα) appeared first on Dr. Χλωρός Γιώργος.

Ένα κάταγμα στον αστράγαλο μπορεί να ποικίλει από:

• Ένα απλό σπάσιμο σε ένα κόκκαλο, που μπορεί να μην σας εμποδίσει να περπατήσετε.
• Αρκετά κατάγματα, τα οποία μπορεί να απαιτούν χειρουργική επέμβαση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να μην μπορείτε να βάλετε βάρος στον αστράγαλο σας για μερικούς μήνες, επηρεάζοντας την ικανότητά σας να περπατάτε, να οδηγείτε, να παίζετε αθλήματα και να εργάζεστε.
• Αν και τα κατάγματα του αστραγάλου μπορεί να εμφανιστούν σε άτομα όλων των ηλικιών, συνήθως συμβαίνουν συχνότερα σε ενήλικες. Στην πραγματικότητα, είναι ο τέταρτος πιο κοινός τύπος κατάγματος στους ενήλικες.

Κατάγματα αστραγάλου-Ποδοκνημικής άρθρωσης – Ανατομία

Τρία οστά αποτελούν την άρθρωση του αστραγάλου:

• Κνήμη — το μεγαλύτερο οστό του κάτω ποδιού (μωβ)
• περόνη — το μικρότερο οστό του κάτω ποδιού (πορτοκαλί)
• Αστραγάλος – το μικρό οστό που βρίσκεται μεταξύ του οστού της φτέρνας (πτέρνας) και της κνήμης και της περόνης (τιρκουάζ)

Εικόνα 1: Ανατομία του αστραγάλου και της ποδοκνημικής άρθρωσης.

Η κνήμη και η περόνη έχουν συγκεκριμένα μέρη που αποτελούν τον αστράγαλο (άρθρωση ποδοκοκνημικής):

• Έσω σφυρός — το μικρό προεξέχον οστό στην εσωτερική πλευρά του αστραγάλου στο άκρο της κνήμης
• Οπίσθιος σφυρός — το πίσω μέρος της κνήμης
• Έξω σφυρός — το προεξέχον οστό στην εξωτερική πλευρά του αστραγάλου στο άκρο της περόνης

Εικόνα 2: Το έσω σφυρό και το έξω σφυρό αποτελούν τις περιφερικες προεκτάσεις της κνήμης και της περόνης αντίστοιχα και μαζί με τον αστράγαλο σχηματίζουν την άρθρωση της ποδοκνημικής.

Οι γιατροί ταξινομούν τα κατάγματα του αστραγάλου ανάλογα με την περιοχή του οστού που έχει σπάσει. Για παράδειγμα, ένα κάταγμα στο άκρο της περόνης ονομάζεται κάταγμα έξω σφυρού ή εάν έχουν σπάσει και τα δύο σφυρά (τα άκρα της κνήμης και της περόνης), ονομάζεται αμφισφύριο κάταγμα.

Κατάγματα αστραγάλου-Ποδοκνημικής άρθρωσης – Περιγραφή

Τα κατάγματα του αστραγάλου μπορούν να ταξινομηθούν ανάλογα με το πόσο τα κομμάτια του οστού έχουν μετακινηθεί από την κανονική τους θέση.

Μη παρεκτροπισμένο κάταγμα (απαρεκτόπιστο, ή “ράγισμα”): σημαίνει ότι το οστό έχει σπάσει αλλά τα κομμάτια έχουν μείνει ακριβώς στη θέση τους απλά έχει σπάσει. Πιθανώς να μην χρειαστεί χειρουργική επέμβαση σε αυτή την περίπτωση.

Εικόνα 3: Απαρεκτόπιστο κάταγμα ποδοκνημικής (αστραγάλου), έξω σφυρού.

Παρεκτροπισμένο κάταγμα. Σε ένα παρεκτροπισμένο ****κάταγμα αστραγάλου, τα κομμάτια που έχουν σπάσει έχουν μετακινηθεί. Μπορεί επίσης να υπάρχουν κατάγματα σε μία δύο ή και τρεις περιοχές και η άρθρωση του αστραγάλου μπορεί επίσης να έχει εξαρθρωθεί. Τα περισσότερα κατάγματα αστραγάλου με εξαρθρήματα απαιτούν χειρουργική θεραπεία.

Εικόνα 4: Παρεκτοπισμένο κάταγμα ποδοκνημικής (αστραγάλου), έξω σφυρού ΚΑΙ έσω σφυρού (αμφισφύριο κάταγμα).

Εικόνα 5: Χειρουργική αντιμετώπιση σε πααρεκτοπισμένο κάταγμα ποδοκνημικής (αστραγάλου), έξω σφυρού ΚΑΙ έσω σφυρού (αμφισφύριο κάταγμα). Ο έξω σφυρός έχει μπει στη θέση του και σταθεροποιηθεί με μία πλάκα (λάμα) με βίδες. Ο έσω σφυρός έχει σταθεροποιηθεί στη θέση του με 2 βίδες.

Ανοιχτό κάταγμα. Όταν τα σπασμένα οστά διαπερνούν το δέρμα, ο τραυματισμός ονομάζεται ανοιχτό ή επιπλεγμένο κάταγμα. Είναι επείγον να αντιμετωπισθεί χειρουργικά το συντομότερο δυνατό. Αυτό συμβαίνει επειδή μια ανοιχτή πληγή επιτρέπει στο εξωτερικό υλικό, τη βρωμιά και τα σκουπίδια να μολύνουν το κάταγμα, αυξάνοντας τον κίνδυνο μόλυνσης.

Κατάγματα αστραγάλου-Ποδοκνημικής άρθρωσης – Αιτία

Πολλοί τύποι τραυματισμών μπορούν να προκαλέσουν κάταγμα στον αστράγαλο. Περιλαμβάνουν:

• Στρίβοντας, περιστρέφοντας ή κυλώντας τον αστράγαλό σας ενώ περπατάτε ή τρέχετε
• Παραπάτημα ή πτώση από ύψος, όπως πτώση από σκάλα
• Κατά τη διάρκεια τροχαίου ατυχήματος

Κατάγματα αστραγάλου-Ποδοκνημικής άρθρωσης – Συμπτώματα

Τα πιο κοινά συμπτώματα ενός σπασμένου αστραγάλου περιλαμβάνουν:

• Άμεσος και έντονος πόνος
• Πρήξιμο
• Μώλωπες (αιμάτωμα)
• Πόνος στο άγγιγμα
• Αδυναμία να περπατήσουμε και γενικά να βάλουμε βάρος στο πόδι.
• Παραμόρφωση, ειδικά εάν η άρθρωση του αστραγάλου έχει επίσης εξαρθρωθεί
• Μούδιασμα στο πόδι (σε ορισμένες περιπτώσεις)

Κατάγματα αστραγάλου-Ποδοκνημικής άρθρωσης – Διάγνωση

Ο γιατρός σας θα πάρει ένα λεπτομερές Ιστορικό και θα σας εξετάσει ενδελεχώς. Τα ευρήματα ποικίλλουν ανάλογα με τη σοβαρότητα του τραυματισμού.

Θα παραγγείλει μία ή περισσότερες απεικονιστικές εξετάσεις για την σωστή αξιολόγηση της κάκωσης:

Ακτινογραφίες: Όταν υπάρχει υποψία κατάγματος χρειάζεται ακτινογραφία οπωσδήποτε. Τα περισσότερα κατάγματα μπορούν να διαγνωστούν με απλή ακτινογραφία.

Εικόνα 6: Κάταγμα ποδοκνημικής (αστραγάλου). Εδώ έχουν σπάσει ο έξω, ο έσω, και ο οπίσθιος σφυρός. Για αυτό το λόγο το κάταγμα αυτό ονομάζεται τρισφύριο κάταγμα.

Αξονική τομογραφία: η αξονική τομογραφία περιέχει λεπτομερείς εικόνες και χρησιμεύει για την πιο λεπτομερή αξιολόγηση του τραυματισμού, και της σοβαρότητας του. Μπορεί να χρειαστεί και πριν τη χειρουργική επέμβαση ώστε ο χειρουργός να μπορεί να γνωρίζει πού ακριβώς βρίσκονται τα οστικά κομμάτια.

Μαγνητική τομογραφία: Συνήθως, η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιείται για την ανίχνευση των τραυματισμό των συνδέσμων, και δεν αποτελεί εξέταση πρώτης εκλογής για τα κατάγματα αστραγάλου και ποδοκνημικής.

Κατάγματα αστραγάλου-Ποδοκνημικής άρθρωσης – Αντιμετώπιση

Η θεραπεία των καταγμάτων του αστραγάλου εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα του τραυματισμού.

Μη Χειρουργική Θεραπεία

Ιδιαίτερα στα κατάγματα αστραγάλου και ποδοκνημικής που δεν έχουν παρεκτόπιση, μπορεί να ενδείκνυται η μη χειρουργική θεραπεία, με γύψο ή ορθοπεδική μπότα. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει να αποφύγετε να βάζετε βάρος στον αστράγαλο σας για αρκετές εβδομάδες. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα θα γίνονται ακτινογραφίες και εξέταση από τον γιατρό ώστε να βεβαιωθεί ότι το κάταγμα επουλώνεται σωστά.

Χειρουργική Θεραπεία

Σαν γενικό κανόνα τα παρεκτροπισμένα κατάγματα χρήζουν χειρουργικής θεραπείας. Τα σπασμένα μέρη των οστών επανατοποθετούνται στη σωστή τους θέση και συγκρατούνται με ειδικές βίδες η μεταλλικές πλάκες (λάμες).

Εικόνα 7: Παρεκτοπισμένο κάταγμα ποδοκνημικής (αστραγάλου), έξω σφυρού ΚΑΙ έσω σφυρού (αμφισφύριο κάταγμα).

Εικόνα 8: Χειρουργική αντιμετώπιση σε πααρεκτοπισμένο κάταγμα ποδοκνημικής (αστραγάλου), έξω σφυρού ΚΑΙ έσω σφυρού (αμφισφύριο κάταγμα). Ο έξω σφυρός έχει μπει στη θέση του και σταθεροποιηθεί με μία πλάκα (λάμα) με βίδες. Ο έσω σφυρός έχει σταθεροποιηθεί στη θέση του με 2 βίδες.

Εικόνα 9: Κάταγμα ποδοκνημικής (αστραγάλου). Εδώ έχουν σπάσει ο έξω, ο έσω, και ο οπίσθιος σφυρός. Για αυτό το λόγο το κάταγμα αυτό ονομάζεται τρισφύριο κάταγμα.

Εικόνα 10: Χειρουργική αποκατάσταση στο τρισφύριο κάταγμα με χρήση πλακών (λάμες) και βιδών.

Κατάγματα αστραγάλου-Ποδοκνημικής άρθρωσης – Αποκατάσταση

Μετά το χειρουργείο ο ασθενής θα συζητήσει εκτενώς με τον κύριο Χλωρό το μετεγχειρητικό πλάνο και θα δοθούν σαφέστατες οδηγίες.

Γενικά ο χρόνος επούλωσης για τα κατάγματα του αστραγάλου μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με την έκταση του τραυματισμού. Ενώ τα περισσότερα κατάγματα του αστραγάλου χρειάζονται τουλάχιστον 6 εβδομάδες για να επουλωθούν, μπορεί να χρειαστεί περισσότερος χρόνος για να επουλωθούν τυχόν εμπλεκόμενοι σύνδεσμοι και τένοντες.

Ανεξάρτητα από το είδος της θεραπείας που λαμβάνετε, ο κ. Χλωρός θα παρακολουθεί την επούλωση των οστών με επαναλαμβανόμενες ακτινογραφίες. Αυτό γίνεται συνήθως τις πρώτες 6 εβδομάδες.

Η αποκατάσταση είναι το κλειδί για την ανάρρωσή σας, ανεξάρτητα από το είδος της θεραπείας που λάβατε.

Η αποκατάσταση συνήθως ξεκινά αφού τα κατάγματα σας έχουν αρχίσει να επουλώνονται και έχει αφαιρεθεί ο γύψος ή η μπότα σας. Ο κ. Χλωρός θα σας ενημερώσει πότε μπορείτε να αρχίσετε να βάζετε βάρος στον αστράγαλό σας. Μπορεί επίσης να σας παραπέμψουν σε έναν φυσιοθεραπευτή για να ξεκινήσετε ένα πρόγραμμα άσκησης.

Είναι πολύ σημαντικό να ακολουθείτε τις οδηγίες του Ο κ. Χλωρού σχετικά με την αποφυγή φόρτισης. Εάν βάλετε βάρος στον τραυματισμένο αστράγαλο πολύ νωρίς, τα θραύσματα του κατάγματος μπορεί να μετακινηθούν από τη θέση τους και το κάταγμα μπορεί να μην επουλωθεί.

Κατάγματα αστραγάλου-Ποδοκνημικής άρθρωσης – Αποτελέσματα

Οι περισσότεροι άνθρωποι επιστρέφουν στις κανονικές δραστηριότητες μέσα σε 3 έως 4 μήνες μετά την εμφάνιση του τραυματισμού.

Σε κάποιες περιπτώσεις, και αναλόγως του αρχικού τραυματισμού, μπορεί να εξακολουθείτε να κουτσαίνετε μετά από αρκετούς μήνες και μπορεί να χρειαστεί περισσότερος χρόνος για να επιστρέψετε στον αθλητισμό.

Η πλήρης ανάρρωση από ορισμένα κατάγματα του αστραγάλου μπορεί να διαρκέσει έως και 1,5 με 2 χρόνια.

Κατάγματα αστραγάλου-Ποδοκνημικής άρθρωσης – Πότε μπορώ να οδηγήσω;

Εάν επηρεαστεί ο δεξιός σας αστράγαλος, μπορείτε πιθανώς να ξανα-αρχίσετε την οδήγηση περίπου στις 9 έως 12 εβδομάδες.

Κατάγματα αστραγάλου-Ποδοκνημικής άρθρωσης – χρειάζεται να βγάλω τα υλικά;

Τα υλικά, είτε πρόκειται για βίδες είτε για πλάκες και βίδες, είναι σχεδιασμένα να κρατάνε εφόρου ζωής. Η αφαίρεση τους συνίσταται μόνο εάν υπάρχει κάποια ενόχληση, και γενικά μετά την παρέλευση 18 μηνών μετά από το χειρουργείο.

Ποιο είναι το κόστος της επέμβασης;

Για αυτού του είδους την επέμβαση το κόστος είναι πάρα πολύ προσιτό και περιλαμβάνει: 1) Το κόστος των υλικών που θα χρησιμοποιηθούν στο χειρουργείο, 2) Τα έξοδα παραμονής στο νοσοκομείο, 3) Την αμοιβή της ομάδας των ιατρών. Το ασφαλιστικό σας ταμείο (ΕΟΠΥΥ) θα καλύψει ένα μέρος των εξόδων, ενώ αν έχετε ιδιωτική ασφάλεια, συμβουλευτείτε τον ασφαλιστή σας για τους όρους και τις καλύψεις του συμβολαίου σας.

Συμβουλευτείτε τον ορθοπεδικό Γ. Χλωρό

Εάν αντιμετωπίζετε οποιοδήποτε από τα συμπτώματα που περιγράφονται παραπάνω, μπορεί να ωφεληθείτε από αξιολόγηση του εξειδικευμένου ορθοπαιδικού χειρουργού Γεωργίου Χλωρού.

• Ο χειρουργός, έχοντας τις απαραίτητες πιστοποιήσεις USMLE/ECFMG, διαθέτει πλήρη άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Pennsylvania License: MD465887).
• Έχει μείνει συνολικά στο Εξωτερικό για 17 χρόνια.
• Έχει αποκτήσει πολύχρονη εμπειρία και εκπαίδευση στα μεγαλύτερα ορθοπεδικά κέντρα των Ηνωμένων Πολιτειών.
• Έχει πραγματοποιήσει πολύ μεγάλο όγκο επιτυχημένων χειρουργικών επεμβάσεων στην Αμερική, καθώς και στην Μεγάλη Βρετανία όπου εργάσθηκε μετά το πέρας της εκπαίδευσής του στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα:

Wikipedia

https://en.wikipedia.org/wiki/Ankle_fracture

The post Κάταγμα Ποδοκνημικής (αστραγάλου) appeared first on Dr. Χλωρός Γιώργος.