Γόνατο

Το γόνατο είναι μία από τις πιο ευάλωτες αρθρώσεις σε τραυματισμούς, εκφυλιστικές αλλοιώσεις και χρόνιο πόνο. Οι ρήξεις μηνίσκου, οι κακώσεις συνδέσμων (όπως του πρόσθιου χιαστού), η αρθρίτιδα και τα κατάγματα είναι μερικές από τις συχνότερες παθήσεις που απαιτούν εξειδικευμένη προσέγγιση.

Η έγκαιρη διάγνωση και η εξατομικευμένη θεραπεία διασφαλίζουν την αποκατάσταση της λειτουργικότητας και την επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες.

Προκαλεί αστάθεια και φθορά του γόνατος, οδηγώντας σε αρθρίτιδα και πρόωρη αρθροπλαστική. Κατά κανόνα χειρουργείται, ειδικά σε νεότερους/μεσήλικες, για σταθερότητα και προστασία μηνίσκου και χόνδρου. Αποκατάσταση αρθροσκοπικά με τομές όσο η διάμετρος ενός μολυβιού και μόσχευμα από τον ίδιο τον ασθενή (αυτομόσχευμα).
Συχνή σε αθλητές. Νέοι: Οι τραυματικές ρήξεις απαιτούν αρθροσκοπική αποκατάσταση. Μεσήλικες/μεγαλύτεροι: εκφυλιστικές ρήξεις αντιμετωπίζονται με PRP ως πρώτης γραμμής θεραπεία και φυσικοθεραπεία. Χειρουργείο μόνο σε μπλοκάρισμα ή επίμονα συμπτώματα.
Χρόνια πάθηση με φλεγμονή και φθορά του χόνδρου. Στα αρχικά στάδια, η πιο ισχυρή και πρώτης γραμμής συντηρητική θεραπεία είναι οι ενέσεις PRP (πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια), από γιατρό με εμπειρία στη μέθοδο. Στα προχωρημένα στάδια, κορτιζόνη ή υαλουρονικό χρησιμοποιούνται ανακουφιστικά εν αναμονή χειρουργείου ολικής αρθροπλαστικής γόνατος.
Η χειρουργική επέμβαση στο κότσι στοχεύει στη διόρθωση της παραμόρφωσης και στην εξάλειψη του πόνου. Περιλαμβάνει τεχνικές όπως αφαίρεση του εξογκώματος, οστεοτομίες και, όπου χρειάζεται, σύσφιξη ή χαλάρωση των μαλακών μορίων. Είναι σημαντικό ο ασθενής να ενημερώνεται σωστά, καθώς κυκλοφορούν παραπλανητικές πληροφορίες που υπόσχονται «θαυματουργικές» λύσεις σε λίγα λεπτά ή με ελάχιστη αναισθησία. Η ασφαλής και σωστή διόρθωση απαιτεί χρόνο, εμπειρία και σωστό μετεγχειρητικό πλάνο.
Η αστάθεια από ρήξη χιαστού φθείρει γρήγορα το γόνατο, οδηγεί σε αρθρίτιδα και πρόωρη αρθροπλαστική. Κατά κανόνα χειρουργείται, ειδικά σε νεότερους/μεσήλικες. Αρθροσκοπικά με τομές όσο η διάμετρος ενός μολυβιού και αυτομόσχευμα.
Συχνά εμφανίζονται σε μεγαλύτερες ηλικίες, συνήθως μετά από πτώση, και συνοδεύονται από έντονο πόνο και αδυναμία βάδισης. Αποτελούν επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεση και εξειδικευμένη χειρουργική αντιμετώπιση, ώστε να αποκατασταθεί η σταθερότητα του ισχίου, να αποφευχθούν σοβαρές επιπλοκές (όπως θρομβώσεις, πνευμονία ή έλκη κατάκλισης) και να επιτραπεί η όσο το δυνατόν πιο γρήγορη κινητοποίηση του ασθενούς. Ο τύπος της επέμβασης προσαρμόζεται στο είδος του κατάγματος και την ηλικία του ασθενούς.
Με τομές όσο η διάμετρος ενός μολυβιού, μερική μηνισκεκτομή ή συρραφή, ανάλογα με τη ρήξη, για διατήρηση όσο το δυνατόν περισσότερου ιστού.
Ελάχιστα επεμβατική, με τομές όσο η διάμετρος ενός μολυβιού, για ρήξη μηνίσκου, βλάβες χόνδρου, ρήξη πρόσθιου χιαστού, αφαίρεση ελεύθερων σωμάτων. Λιγότερος πόνος και ταχεία ανάρρωση.
Με ψηφιακή χαρτογράφηση και καθοδήγηση για ακριβή τοποθέτηση εμφυτευμάτων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα αποτελέσματα είναι ισάξια με την κλασική μέθοδο. Επιλογή σε ειδικές περιπτώσεις, πάντα με ιατρικά κριτήρια, όχι για λόγους εντυπωσιασμού ή οικονομικούς.
Θεραπεία εκλογής σε σοβαρή φθορά, αντικαθιστώντας τις κατεστραμμένες επιφάνειες με εμφυτεύματα. Εξαλείφει πόνο και αποκαθιστά την κινητικότητα.